Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Afazja

Afazja to częściowe lub całkowite upośledzenie funkcji językowych powstałe w wyniku uszkodzenia struktur mózgowych odpowiedzialnych za produkcję i rozumienie mowy (obszary czołowego, skroniowego i ciemieniowego płata lewej półkuli).

Skutki afazji

Do zaburzeń najczęściej dochodzi na skutek udaru mózgu, urazów czaszki, zapalenia mózgu, zmian nowotworowych lub krótkotrwałego niedotlenienia. W zależności od tego, jaki obszar mózgu uległ uszkodzeniu, chory może wykazywać następujące trudności w komunikacji:

  • brak możliwości scalania usłyszanych dźwięków w słowa, nierozumienie mowy, brak umiejętności czytania (afazja czuciowa),
  • niejasna, bełkotliwa mowa, niezdolność artykulacji myśli, z jednoczesnym zachowaniem rozumienia cudzej mowy (afazja ruchowa),
  • utratę zdolności nazywania zjawisk, przedmiotów oraz stanów, które chory potrafi określić opisowo, ograniczony zasób słownictwa (afazja amnestyczna)
  • tendencję do przekręcania słów, sylab i liter, błędy gramatyczne (afazja agramatyczna)
  • niezdolność pisania, błędne akcentowanie akcentu i nienaturalny rytm, niezdolność powtarzania wyrażeń.

Główne typy afazji

Pierwszych opisów afazji dokonali europejscy lekarze Broca i Wernicke, dlatego to ich nazwiskami nazwano dwa główne typy zaburzeń:

  • Afazja Broki wiąże się z niemożnością artykulacji myśli przy zachowaniu rozumienia tego, co mówią inni. Upośledzona jest standardowa intonacja, mowa staje się wolna i bazuje prawie wyłącznie na rzeczownikach.
  • Afazja Wernickego, w której zachowana jest prawidłowa intonacja i gramatyka, ale słowa łączone są w nonsensowne wypowiedzi. Chory wykazuje tendencję do tworzenia neologizmów lub używania poprawnych słów w nieodpowiednim kontekście. Zazwyczaj zaburzone jest także rozumienie normalnej mowy.

Leczenie

U niektórych pacjentów zaburzenie mowy cofa się samoczynnie w okresie około 1 do 3 miesięcy. W przypadku ciężkich afazji, możliwe jest częściowe odzyskanie kompetencji językowych poprzez pracę z logopedą.

Leczenie jest długie, pracochłonne i powinno zostać rozpoczęte nawet w trakcie hospitalizacji. Afazja jest doświadczeniem niezwykle traumatycznym i często wiąże się z izolacją chorego, dlatego w wielu przypadkach konieczna jest również współpraca z psychoterapeutą.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. ReZa

    współczuje osobom , które sa chore :( jak i również rodzicom tych dzieci czy pozostałych blskich , którzy się opiekują . Praca z logopeda to wiadomo ,ze jest tu niezwykle konieczna . Tylko tez , musi to byc na prawdę dobry logopeda . Po wielu kursach , które koncza sie certyfikatami . Np mój logopeda od córeczki ( ona akurat zaczela pozno mówić stad mam tutaj jakieś doświadczenie z logopedą) był np po kursie integracji sensorycznej . Miała kobieta certyfikat . tego co wiem to jest taka firma która coś takiego organizuje , soyer sie nazywa . W kazdym razie logopeda i psychoterapeuta na pewno .