Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Antykoncepcja - Kościół katolicki

Kościół katolicki dopuszcza wyłącznie metody polegające na korzystaniu z okresów niepłodności, gdy rodzina nie jest gotowa na przyjęcie potomstwa, odrzucając wszelkie inne jako sprzeczne z wyznawaną przez ten Kościół koncepcją osoby i płciowości ludzkiej. Jan Paweł II pisał, że antykoncepcja sztuczna jest sprzeczna z pełną prawdą aktu płciowego jako właściwego wyrazu miłości małżeńskiej.

Stosowanie metod nie pozwalających zagnieździć się zarodkowi w macicy wchodzi w zakres grzechu aborcji. Należy zwrócić uwagę, że Kodeks Prawa Kanonicznego oraz Kodeks Kanonów Kościołów Wschodnich, w przypadku spowodowania śmierci embrionu przewidują karę ekskomuniki.

Metody które mogą prowadzić do śmierci embrionu (czyli grzechu aborcji w Kościele katolickim) to np.:

  • tabletka antykoncepcyjna
  • wkładka domaciczna
  • plastry i zastrzyki antykoncepcyjne, zawierające środki hormonalne
  • metody o działaniu utrudniającym lub uniemożliwiającym implantację zarodka poprzez zmienienie struktury endometrium (błony śluzowej trzonu macicy)
  • antykoncepcja postkoitalna (pigułki przyjmowane po stosunku, antykoncepcja awaryjna)
  • prezerwatywy nasączone środkiem wczesnoporonnym