Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Badanie dna oka – nadciśnienie

Dno oka jest jedynym miejscem, w którym można zobaczyć jakie zmiany wywołało wysokie ciśnienie tętnicze i czy nie doszło do rozwinięcia nadciśnienia złośliwego.

Osoby z wysokim ciśnieniem tętniczym, czyli powyżej 180/110 mogą zbadać dno oka, by określić stadium zaawansowania choroby.

Podczas badania określa się stan tarczy nerwu wzrokowego. Prawidłowo wyglądająca tarcza powinna być różowa, okrągła lub owalna i ma wyraźne granice. Aby określić stopień zaawansowania choroby używa się klasyfikacji Keitha i Wegenera, które określają stopień zmian naczyniowych w dnie oka.

W klasyfikacji można rozróżnić trzy stopnie. Wcześnie następuje sklerotyzacja czyli pogrubienie ścian naczyń. Następnym stopniem jest poszerzenie naczynia żylnego czyli objawy Gunna. W zaawansowanym stadium choroby na siatkówce oka można zauważyć krwawienia lub obrzęk tarczy nerwu wzrokowego.

Badanie dna oka można przeprowadzić różnymi metodami:

  • Oftalmoskopia bezpośrednia – polega na tym, że lekarz bada oko bezpośrednio skierowując w nie światło. Pacjent umieszczony jest w zaciemnionym pokoju i może być poproszony o patrzenie w różnych kierunkach. Ta metoda badania dna oka jest najczęściej wykonywana.
  • Badanie dna oka w lampie Goldmana – lekarz podaje znieczulenie i umieszcza w rogówce pacjenta trójlustro, które na środku posiada skupiającą soczewkę. Lekarz podczas tego typu badania widzi tylni biegun dna oka i inne części narządu.

  • Oftalmoskopia pośrednia – skierowując światło w oko pacjenta lekarz obserwuje obraz odwrócony i powiększony, który widać na płaszczyźnie soczewki umieszczonej pod okiem badanego.
Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

POLECAMY