Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Biopsja stercza

Biopsja stercza to skuteczny i relatywnie bezbolesny sposób na szybkie wykrycie i zdiagnozowanie raka gruczołu krokowego.

Cel przeprowadzania biopsji stercza

Celem biopsji stercza (prostaty) jest pobranie przez lekarza fragmentu tkanki do dalszej analizy mikroskopowej i histopatologicznej. Fragmenty te utrwalane są przy pomocy formaliny, a później analizowane pod mikroskopem przez patomorfologa. Biopsję stercza stosuje się do rozpoznawania raka prostaty.

Procedura biopsji stercza

Aby lekarz mógł poprawnie wykonać badanie, pacjent zobowiązany jest do ułożenia się na boku w pozycji leżącej.

Urolog delikatnie wprowadza do odbytnicy niewielką ilość żelu znieczulającego, po czym równie delikatnie wprowadza do niej głowicę transrektalną.

Kolejnym etapem jest USG transrektalne, które musi zostać wykonane przed biopsją, w celu ocenienia gruczołu krokowego.

Później pozostaje już tylko pobranie od 6 do 12 wycinków z prostaty, lecz ilość ta może ulec zmianie. Pacjenci z większym prawdopodobieństwem zmian chorobowych są poddawani jedynie biopsji formalnej (pobranie kilku wycinków).

Powikłania

Podobnie jak w każdej innej biopsji, biopsja stercza również nie jest bez powikłań. Do najczęstszych powikłań zaliczyć możemy:

  • Zapalenie prostaty (występuje u około 0.6 % pacjentów), lecz wystarczy przed zabiegiem przyjąć odpowiednią dawkę antybiotyku aby zupełnie zlikwidować ryzyko.
  • Problemy z oddaniem moczu lub krwawienie z cewki moczowej.
  • Do 2-3 dni po zabiegu mogą wystąpić krwawienia z odbytnicy, lecz powinny być znikome.
Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość