Immunoglobulina E

Immunoglobulina E — „zapalnik” odczynu natychmiastowego. Przeciwciało jest to związek chemiczny, który powstaje pod wpływem antygenu i ma zdolność wiązania się z nim. Przeciwciała są substancjami białkowymi należącymi do grupy globulin. Globulina mająca zdolność łączenia się z antygenem nazywa się immunoglobuliną. Synonimem przeciwciał są więc immunoglobuliny. Jest ich kilka: A, G, M, D, E. Antygen, który wniknie do ustroju, zostaje pochłonięty przez specjalną komórkę żerną zwaną makrofagiem, ten z kolei przekazuje informację do limfocytów B, które następnie ulegają przekształceniu w tzw. komórki plazmatyczne, obficie produkujące swoistą immunoglobulinę. Limfocyty B są kontrolowane przez inną grupę limfocytów zwanych limfocytami T, z których jedne nasilają produkcję immunoglobulin — limfocyty wspomagające, inne hamują — limfocyty su-presorowe. Zróbmy z tego aferę kryminalną. Przestępca (antygen) został schwytany przez strażnika (makrofag). Po wstępnym przesłuchaniu odpowiednia informacja dostarczona jest oficerowi śledczemu (limfocyt B), który przedstawia coraz bardziej obciążające dowody (przeciwciała). Adwokat (limfocyt supresoro-wy) osłabia ich wymowę, a prokurator (limfocyt wspomagający) wzmacnia je, wyrok (reakcja alergiczna) jest wypadkową tych zdarzeń.

IgE jest karzełkiem wśród immunoglobulin. W porównaniu z IgG, IgM i IgA — a nawet IgD — jest jej tak mało w surowicy krwi, że można ją było wykryć dopiero wówczas, kiedy zaobserwowano nie kontrolowaną produkcję tego białka u jednego z chorych (szpiczak IgE). Mimo że jest jej mało, jej kliniczne znaczenie jest ogromne. Wiemy już, że IgE powoduje wiele chorób alergicznych, jak np. astmę oskrzelową, katar sienny, choroby alergiczne przewodu pokarmowego, oczu i skóry. Najostrzejszym przejawem działania IgE jest silny wstrząs anafilaktyczny. Produkcja IgE podlega regulacji wewnątrzustrojowej. Wspomniany już Kimishige Ishizaka2 w 1980 r. wykrył produkowany przez limfocyty T czynnik hamujący i czynnik nasilający produkcję IgE przez limfocyty B. Obydwa czynniki są wytwarzane przez jeden rodzaj komórek, natomiast bodźce wpływające na wytwarzanie jednego lub drugiego czynnika są jeszcze nie znane. W chorobach atopowych, a także pasożytniczych stwierdza się w surowicy (czasem dziesięciokrotne) podwyższenie poziomu IgE. Nowotwór układu krwiotwórczego (szpiczak) produkujący IgE jest chorobą rzadko spotykaną, opisaną dotychczas zaledwie w kilkunastu przypadkach.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość