Próba skaryfikacyjna

Jest ona najstarszą próbą, obecnie rzadko stosowaną w alergologii. Wprowadził ją w 1873 r. Charles Blackley, a po okresie zapomnienia została w latach 1907— —1917 spopularyzowana przez Clemensa Pirąueta, Teobalda Smitha, Oskara Schlossa i Walkera.

Po wykonaniu specjalnym skalpelem drobnego nacięcia (bez wywoływania krwawienia) wprowadza się kroplę alergenu i odnotowuje się reakcję skórną w tym miejscu. Próba skaryfikacyjna jest stosunkowo mało czuła (może wypaść ujemnie przy istniejącym uczuleniu), lecz bardzo swoista (nie daje odczynów fałszywie dodatnich).

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość