Dusznica bolesna stabilna - leczenie

Obraz kliniczny: występują bóle stenokardialne i czynniki ryzyka miażdżycy. Przedmiotowo zwykle bez odchyleń od stanu prawidłowego. W EKG -zmiany niedokrwienne (obniżenie ST co najmniej o 1 mm lub punktu o 2 mm, odwrócony załamek T, wysoki symetryczny załamek T). W EKG wysiłkowym - ból wieńcowy w czasie wysiłku lub obniżenie SI’ co najmniej o 2 mm. EKG metodą Holtera - ocena niemego niedokrwienia. Echokardiografia - zaburzenia kurczliwości odcinkowej, obniżona frakcja wyrzutowa.

Badania inwazyjne: wskazaniem do koronarografii jest nieskuteczne leczenie zachowawcze: nasilenie dolegliwości stenokardialnych, nawrót dolegliwości po angioplastyce wieńcowej lub pomostowaniu aortalno-wieńcowym, wybitnie dodatni test wysiłkowy, konieczność wykonania rozległego zabiegu chirurgicznego.

Postępowanie: w leczeniu stabilnej dusznicy bolesnej stosuje się:

  • leki przeciwagregacyjne (kwas acetylosalicylowy, klopiclogrel, tyklopdyna),
  • leki blokujące receptory beta-adrenergiczne - LBA, zalecane selektywne bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (np. metoprolol), w razie przeciwwskazań do LBA werapamil lub diltiazem,
  • inhibitory konwertazy angiotensynowej (zwłaszcza u chorych z nadciśnieniem, cukrzycą lub niewydolnością serca),
  • azotany krótko działające (nitrogliceryna) dla przerwania bólu wieńcowego i długo działające (z przerwą nocną) dla zapobiegania epizodom bólowym.

Antagoniści wapnia preferowani są w dusznicy bolesnej naczynioskurczowej.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość