Hiperprolaktynemia

Hiperprolaktynemia to stan zwiększonego wydzielania prolaktyny przez przysadkę.

Etiologia-, hipeiprolaktynemia występuje w niektórych stanach fizjologicznych (ciąża, karmienie piersią), w następstwie przyjmowania niektórych leków (antagoniści receptora dopaminowego), w guzach przysadki, w wyniku uszkodzenia podwzgórza lub przerwania szypuły przysadki (w odróżnieniu od innych hormonów przedniego płata przysadki wydzielanie prolaktyny podlega w warunkach fizjologicznych tonicznemu hamowaniu ze strony podwzgórza, stąd uszkodzenie podwzgórza lub przerwanie szypuły przysadki powoduje brak hamowania wydzielania prolaktyny).

Objawy kliniczne-, hiperprolaktynemia prowadzi do mlekotoku i braku miesiączki u kobiet lub ginekomastii, zmniejszenia libido, impotencji, rzadko do mlekotoku u mężczyzn. Objawy hipogonadyzmu dominują w obrazie klinicznym u obu pici, mlekotok występuje rzadziej (wynika to zazwyczaj z jednoczesnego niedoboru hormonów gonadotropowych, niezbędnych do zapoczątkowania laktacji).

Postępowanie-, oznaczenie stężenia prolaktyny (kilkakrotne bądź dobowy profil wydzielania). Oprócz stwierdzenia hiperprolaktynemii podstawowym celem diagnostyki jest określenie przyczyny hiperprolaktynemii (wywiad, badanie przedmiotowe, diagnostyka obrazowa - badanie MR i/lub TK).

Guzy przysadki o średnicy poniżej 10 mm wydzielające prolaktynę (mi-croprolaclinoma) należy leczyć zachowawczo agonistami receptora dopaminowego (np. broniokryplyną). Lek podaje się przed snem, zaczynając od małych dawek (np. 1,25 mg) i stopniowo zwiększa się, dochodząc do dawki, przy której stężenie prolaktyny zawiera się w przedziale normy. Obecnie coraz częściej stosuje się lek lepiej tolerowany - chinagolid, swoisty inhibitor wydzielania prolaktyny. W przypadku guzów większych (powyżej 10 mm średnicy, szczególnie gdy towarzyszą objawy neurologiczne) należy rozważyć leczenie neurochirurgiczne, choć w prawie każdym przypadku należy wykorzystać możliwość uprzedniego zastosowania wcześniej wymienionych leków w celu ewentualnego zmniejszenia rozmiarów guza.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość