Leczenie przełomu nadciśnieniowego

Przełom nadciśnieniowy jest nagłym i gwałtownym podwyższeniem ciśnienia tętniczego do znacznych wartości, które jest głównym objawem chorobowym, bez uchwytnych uszkodzeń narządowych, ale stanowiącym duże ryzyko takich uszkodzeń zagrażających życiu chorego.

Dla wystąpienia przełomu nadciśnieniowego istotniejsze znaczenie ma wielkość wzrostu ciśnienia, tętniczego niż jego bezwzględne wartości. U osób, u których nadciśnienie tętnicze powstaje gwałtownie (w przebiegu np. rzucawki, zatrucia lekami czy ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek), ryzyko groźnych powikłań może pojawić się nawet przy wartościach ciśnienia w granicach 160/100 mm Hg. Chorzy z długotrwałym nadciśnieniem zwykle lepiej tolerują nawet bardzo wysokie jego wartości, jednak także u nich, zwłaszcza gdy ciśnienie przekracza 120 mm Hg, wzrasta lyzyko powikłań narządowych.

Objawy kliniczne są związane z enceialopatią naclciśnieniową: zaburzenia wzrokowe włącznie ze ślepotą korową, pobudzenie, zaburzenia świadomości, zaburzenia orientacji, drgawki ogniskowe i uogólnione, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego i niedokrwienie siatkówki. Konieczne jest różnicowanie z udarem mózgu (tomografia komputerowa).

Główną zasadą leczenia nie jest przywrócenie prawidłowego ciśnienia krwi, ale takie obniżanie ciśnienia tętniczego, które powoduje ustępowanie objawów encefalopatii nadciśnieniowej.Obniżenie ciśnienia tętniczego nie może spowodować przekroczenia dolnej graniczy zakresu autoregulacji mózgowej. Granica ta znajduje się zwykle 25% poniżej wartości wyjściowej średniego ciśnienia tętniczego. Z tego powodu w ciągu pierwszych 2 godzin leczenia encefalopatii nadciśnieniowej nie obniża się średniego ciśnienia tętniczego więcej niż o 25%. W ciągu następnych 2-6 godzin ciśnienie tętnicze nie powinno być niższe niż 160/100 mm Hg.

Postępowanie-, furosemicl 20—40 mg dożylnie, nitroprusydek sodowy 0,25—10 f.ig/kg mc./min, nitrogliceryna 5-100 jug/min, urapidil 12,5-25 mg bolus, a następnie wlew 5-40 mg/min.

Z innych stanów wymagających szybkiego postępowania diagnostycznego i terapeutycznego należy wymienić:

  • incydent naczyniowo-mózgowy,
  • tętniak rozwarstwiający,
  • ostrą niewydolność lewokomorową,
  • niewydolność wieńcową,
  • nadciśnienie okołooperacyjne,
  • rzucawkę,
  • nadmiar katecholaminy,
  • niewydolność nerek.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość