Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe

Etiologia: przyczynami nadciśnienia naczyniowo-nerkowego są: zwężenie tętnicy nerkowej (miażdżyca, dysplazja włóknisto-mięśniowa, tętniak, za-krzepica, zator, zapalenie, ucisk z zewnątrz), nerkowa przetoka tętniczo-żylna (np. po biopsji lub urazie nerki), wewnątrznerkowa wada naczyniowa.

Objemy kliniczne:

  • wczesny początek nadciśnienia, przed 30. rokiem życia u pacjentów z negatywnym wywiadem rodzinnym,
  • późny początek nadciśnienia, po 55. roku życia,
  • wystąpienie nadciśnienia i niewydolności nerek u pacjentów z cukrzycą albo miażdżycą tętnic (wieńcowych, mózgowych lub obwodowych, w tym z tętniakiem aorty lub chromaniem przestankowym),
  • nadciśnienie współistniejące ze szmerem skurczowym nad tętnicami nerkowymi, zwłaszcza jeśli dotyczy on tylko jednej strony lub gdy kończy się w rozkurczu serca,
  • pogorszenie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia inhibitorami ACO, zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu o > 20 |.imol/l (0,23 mg%),
  • słaba reakcja na leki obniżające ciśnienie tętnicze.

Badania (poza podstawowymi): dożylna urografia minutowa lub reno-grafia izotopowa (y9mTc-DTPA), test kaptoprylowy?; badaniem rozstrzygającym jest arteriografia nerkowa.

Postępowanie wykonuje się angioplastykę tętnic nerkowych, korekcję chirurgiczną lub nefrektomię.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość