Niedoczynność przysadki

Niedoczynność przysadki (hypopiluitarisinus.) charakteryzuje się brakiem lub zmniejszeniem wydzielania jednego lub większej liczby hormonów przysadki (panhypopiluilarisinus - niedoczynność dotycząca wszystkich wydzielanych hormonów).

Etiologia: przyczyną niedoczynności przysadki mogą być guzy przysadki i okolicy podwzgórzowo-przysaclkowej, niedokrwienie prowadzące do zawału przysadki (np. zespół Sheehand), choroby ziarniniakowe (np. sarkoidoza, gruźlica), uraz, limfocytarne zapalenie przysadki, przyczyny jatrogenne (stan po zabiegu neurochirurgicznym, stan po radioterapii), bardzo rzadko -niektóre choroby zakaźne (grzybice) bądź hemochromatoza.

Objawy pojawiają się stopniowo i są związane z niedoborem poszczególnych hormonów przysadki oraz wtórnym niedoborem hormonów odpowiednich gruczołów docelowych. Najczęściej jako pierwszy występuje niedobór hormonu wzrostu (GH), do którego dołącza się niedobór gonadotro-pin, następnie tyreotropiny (TSH), koitykotropiny (ACTH) i na końcu prolaktyny.

Postulowanie: należy ocenić czynność hormonalną przysadki. W tym celu ocenia się najpierw funkcję odpowiednich obwodowych gruczołów dokrewnych (tarczycy, gonad, kory nadnerczy). Obniżone stężenia hormonów obwodowych są wskazaniem do oznaczenia wydzielania hormonów przysadki (TSH, lutropiny - LH, folitropiny - FSH lub ACTH) w warunkach podstawowych bądź za pomocą testów pobudzających. Dodatkowo przeprowadza się diagnostykę obrazową (badanie MR lub TK).

Leczenie polega na terapii substytucyjnej. Niedobór ACTH wymaga podawania glikokortykosteroidów (np. hydrokortyzon w dawce 20-30 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych p.o. - dawka poranna z reguły największa). W sytuacjach stresowych (ciężka choroba, uraz, zabieg operacyjny) dawkę należy zwiększyć dwu- bądź trzykrotnie, stopniowo powracając - po ustąpieniu stresu - do dawki podstawowej. Niedobór TSH wymaga podawanialewoskrętnej tyroksyny (L-T,,) w dawkach określonych na podstawie stanu klinicznego pacjenta oraz stężenia wolnej trijoclolyroniny (FT,) i wolnej tyroksyny (FT,). Leczenie następstw niedoboru gonadotropin może polegać na substytucji estrogenami (u kobiet), substytucji androgenami (u mężczyzn) oraz na wywoływaniu owulaeji bądź stymulacji spermatogenezy. W przypadku niedoboru GH stosuje się substytucję rekombino-wanym GH.

Uwaga! Wprowadzenie substytucyjnego leczenia z użyciem L-T,, bądź zwiększenie już stosowanej dawki L-T,t zawsze wymaga wcześniejszego (co najmniej o kilka dni) wprowadzenia bądź zwiększenia dawki, hydrokortyzonu.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość