Niedomykalność zastawek półksiężycowatych aorty

Niedomykalność zastawek półksiężycowatych aorty może być wadą wrodzoną lub nabytą. Wyróżnia się postać ostrą (w przebiegu infekcyjnego zapalenia wsierdzia, tętniaka rozwarstwiającego aorty, urazu mechanicznego klatki piersiowej) i przewlekłą, która przez długi okres przebiega bezobjawo-ivo. W zaawansowanym okresie występują: pogorszenie tolerancji wysiłku, bicie i kołatania serca, tętnice głowy i szyi widoczne są przy oglądaniu (objaw de Musseta), bóle wieńcowe. Przedmiotowo można stwierdzić wysokie skurczowe i niskie rozkurczowe ciśnienie tętnicze - duża amplituda ciśnienia, różnica między ciśnieniem skurczowym na tętnicy udowej w porównaniu z ramienną (> 20 mm Hg - objaw Hilla). Tętno jest częste, szybkie, wysokie i dwubitne, stwierdza się tętno włośniczkowe (m.in. na płytce paznokciowej, czole, języku). Przedmiotowo można stwierdzić uderzenie koniuszkowe unoszące, przesunięte w lewo i ku dołowi. W II prawym międzyżebrzu wysłuchuje się chuchający szmer rozkurczowy promieniujący wzdłuż lewego brzegu mostka oraz szmer rozkurczowy podobny do występującego w zwężeniu lewego ujścia żylnego, lecz nie ma trzasku otwarcia (szmer Flinta), szmer spowodowany wibracjami przedniego płatka zastawki dwudzielnej związanymi ze zwrotnym strumieniem krwi.

Badania dodatkowe: rtg klatki piersiowej - przesunięcie granic serca w lewo i ku dołowi, uwypuklenie aorty wstępującej.

EKG - cechy przerostu i przeciążenia lewej komory serca.

Ultrasonografia dopplerowska - ocena zmian na zastawkach, wielkości jam i przerostu mięśnia lewej komory, wielkości fali zwrotnej oraz szerokości aorty.

Koronarografię wykonuje się u chorych z dolegliwościami wieńcowymi i kierowanych do leczenia zabiegowego (objawy niewydolności serca).

Leczenie jest operacyjne.

 

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość