Niedomykalność zastawki dwudzielnej

W zależności od czasu powstania i szybkości rozwoju dzieli się na ostrą (zerwanie struny ścięgnistej w przebiegu infekcyjnego zapalenia wsierdzia, martwica mięśnia brodawkowatego w przebiegu zawału) i przewlekłą. W zależności od wielkości i podatności przedsionka chorych można zaliczyć do grupy I (szybki rozwój nadciśnienia płucnego od 6 do 12 miesięcy) lub do grupy II (stopniowe rozwijanie się wady i duża podatność lewego przedsionka).

Objawy kliniczne: duszność wysiłkowa, dyskomfort w klatce piersiowej. Przedmiotowo stwierdza się przesunięcie uderzenia koniuszkowego w lewo, szmer skurczowy promieniujący do lewej okolicy pachowej, wraz z postępem choroby rozwija się niewydolność lewokomorowa, a następnie niewydolność obu komór.

Badania dodatkowe: rtg płuc (powiększenie lewej komory oraz wypełnienie talii serca), EKG (P-pulmonale), dopplerowskie badanie echokardiograficzne (dokładna ocena wielkości jam serca i zasięgu fali zwrotnej).

Postępowanie-, objawowe (inhibitory konwertazy, leki moczopędne, naparstnica, leczenie przeciwzakrzepowe przy migotaniu przedsionków). U chorych z ostrą niedomykalnością zastawki mitralnej oraz u chorych z postępującym obniżeniem, frakcji wyrzutowej i powiększeniem wymiaru koń-cowoskurczowego lewej komoiy - leczenie operacyjne.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość