Szpitalne zapalenie płuc

Etiologia: częstymi bakteriami są tlenowe pałeczki Gram-ujemne: P. aerugi-nosa, Escherichia coli, Klebsiellapneumoniae i gatunki z rodzaju Acinetobac-ter. Zwiększa się także częstość zakażeńStapbylococcus aureus, w tym szczepam i metycylinoopornymi.

Intubacja i wentylacja mechaniczna zwiększają 6-21 razy ryzyko zapadnięcia na szpitalne zapalenie płuc.

Wstępna zalecana antybiotykoterapia empiryczna chorych na szpitalne zapalenie płuc bez czynników ryzyka zakażenia wywołanego przez drobnoustroje oporne na wiele leków (zachorowania o wczesnym początku) to ceftriakson lub fluorochinolony (lewolloksacyna, moksyfloksacyna, cypro-floksacyna) lub ampicylina z sulbaktamem. U chorych, u których zachorowanie wystąpiło późno, zaleca się antybiotykoterapię skojarzoną: cefalospory-nę aktywną wobecPseudomonas (cefepim, ceftazydym) lub karbapenem (imipenem lub meropenem), lub beta-laktam z inhibitorem beta-laktamazy (piperacylina z tazobaktamem) + fluorochinolon (cyprolloksacyna lub lewo-lloksacyna), lub aminoglikozycl.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość