Zaburzenia rytmu serca

Prawidłowy rytm zatokowy - w zapisie EKG każdy zespół QRT jest poprzedzony załamkiem P w odprowadzeniach I, II, V6, a częstość zespołu QRS wynosi 60-100 na minutę. Obecność jakiegokolwiek rytmu serca innego niż zatokowy nazywa się arytmią lub zaburzeniem rytmu serca.

Podział zaburzeń rytmu:

  • Zatokowe zaburzenia rytmu:

-    tachykardia zatokowa,

-    bradykardia zatokowa,

-    niemiarowość zatokowa,

-    zatokowe wędrowanie rozrusznika.

  • Nadkomorowe zaburzenia rytmu:

-    pobudzenia przedwczesne przedsionkowe,

-    pobudzenia przedwczesne z łącza przedsionkowo-komorowego,

-    pobudzenia przedwczesne nawrotne,

-    częstoskurcz przedsionkowy,

-    częstoskurcz z łącza przedsionkowo-komorowego,

-    chaotyczny rytm przedsionkowy,

-    trzepotanie przedsionków,

-    migotanie przedsionków.

  • Komorowe zaburzenia rytmu:

-    pobudzenia przedwczesne komorowe,

-    częstoskurcz komorowy jednokształtny,

-    częstoskurcz komorowy typu lorsacle depoinles,

-    przyspieszony rytm komorowy,

-    migotanie komór.

  • Inne zaburzenia rytmu:

-    częstoskurcz dwukierunkowy,

-    rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe.

Częstoskurcz nadkomorowy jest to rytm pochodzenia przedsionkowego lub z łącza przedsionkowo-komorowego, w którym częstość pracy komór przekracza 100 na minutę.

W trzepotaniu przedsionków przedsionki kurczą się z częstością większą niż 200 na minutę, zaś w zapisie EKG nie ma załamków P, a fale przedsionkowe mają kształt „zębów piły” w odprowadzeniach II, III i aVF. Wmigotaniu przedsionków nie ma załamków P, są obecne różnokształtne drobne fale F, rytm serca jest całkowicie niemiarowy. Gwałtowne pogorszenie stanu chorego po wystąpieniu migotania przedsionków wymaga natychmiastowego leczenia kardiowersją elektryczną.

Częstoskurcz komorowy jest zaliczany do groźnych arytmii komorowych. Częstość pracy komór wynosi 130-250 uderzeń na minutę, załamki P pojawiają się niezależnie od szerokich zespołów QRS. Wyróżnia się częstoskurcz nieutrwalony (arytmia trwa do 30 sekund) i utrwalony (arytmia trwa powyżej 30 sekund).

Postępowaniem z wyboru w utrwalonym częstoskurczu komorowym jest kard iowersja elektryczna.

W migotaniu komór zespoły QRS mają kształt nieregularnych, różno-kształtnych fal, między którymi nie ma linii izoelektrycznej. Następstwem migotania komór jest zawsze zatrzymanie krążenia.

Postępowanie: natychmiastowa defibrylacja elektryczna.

Leki stosowane w leczeniu arytmii według Vaughana Williamsa dzieli się na IV grupy:

I   chinidyna, prokainamid, ajmalina, dizopyramid, lidokaina, feny-

toina, meksyletyna, tokainid, endainid, flekainid, lorkainid, pro-pafenon,

II   leki beta-adrenolityczne,

III   amiodaron, sotalol, toluenosulfonian bretylium,

IV   antagoniści wapnia.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość