Zespół ostrej niewydolności oddechowej typu dorosłych (ARDS)

Objawy rozwijają się w ciągu kilku godzin od zadziałania czynnika wywołującego. Najczęstsze przyczyny:

  • wstrząs,
  • posocznica,
  • urazy wielonarządowe,
  • krzepnięcie wewnątrznaczyniowe rozsiane (DIC),
  • aspiracja treści żołądkowej do płuc,
  • zapalenie płuc,
  • wdychanie substancji toksycznych.

Wzrost przepuszczalności bariery pęcherzykowo-włośniczkowej w następstwie uszkodzenia śróclbłonka naczyń i nabłonka pęcherzyków płucnych prowadzi do wynaczynienia osocza i jego gromadzenia się w pęcherzykach i tkance śródmiąższowej. Następnie gromadzą się komórki zapalne i dochodzi cło martwicy nabłonka oddechowego i powstawania złogów hia-linowych. W następnej fazie gromadzą się fibroblasty i dochodzi do śródmiąższowego włóknienia.

Objawy kliniczne:

  • narastająca duszność,
  • tachypnoe,
  • hipoksemia (brak poprawy po zwiększeniu stężenia tlenu),
  • zmiany obrzękowe w płucach, a jednocześnie prawidłowa sylwetka serca,
  • niskie ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej.

Zmiany radiologiczne pojawiają się w ciągu 4-24 godzin.

Postępowanie u chorych z ciężkim przebiegiem ARDS pewną rolę w leczeniu odgrywają glikokortykosteroidy oraz mechaniczna wentylacja.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość