Jaskra

Etiologia: pod pojęciem jaskry rozumie się cały szereg jednostek chorobowych przebiegających zwykle z podwyższeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego i prowadzących do zmian zanikowych w neiwie wzrokowym i polu widzenia. W celu pewnego uproszczenia w rozdziale będzie omówiona skrótowo jaskra prosta i jaskra ostra.

Objawy kliniczne: jaskra prosta, zwana również jaskrą otwartego kąta, jest schorzeniem przebiegającym niezwykle podstępnie.

Wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego jest na tyle mały, że nie wywołuje bólu oka, a przewlekły charakter schorzenia prowadzi do powolnego zaniku jaskrowego nerwu wzrokowego oraz do typowych dla jaskry zmian w polu widzenia, prowadzących do koncentrycznego zawężenia pola widzenia.

Jeśli lekarz rodzinny wykazuje się umiejętnością wziernikowania dna oka, może próbować dokonywać przesiewowo badania dna oka w celu oceny tarczy nerwu wzrokowego, lypowym objawem jaskry jest. obecność dużego zagłębienia nerwu wzrokowego, które ulega powiększeniu w miarę upływu czasu. Chorzy z podejrzanie dużym zagłębieniem nerwu wzrokowego powinni być kierowani do okulisty w celu dalszej diagnostyki. Lekarz okulista powinien u takich chorych wykonać pełne badanie okulistyczne. Szczególnie użyteczne wydaje się badanie HRT II, które ze względu na precyzyjnie określone normy pozwala wychwycić osoby z podejrzanymi zmianami nerwu wzrokowego.

Jaskra ostra, zwana również jaskrą zamykającego się kąta, przebiega zwykle z bardzo silnym bólem oka związanym z wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym, przekrwieniem powierzchownym i głębokim gałki ocznej, poszerzeniem źrenicy i spłyceniem komory przedniej oka. Ze względu na często bardzo wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe może prowadzić do szybkiej utraty widzenia. Jednak silny ból oka zwykle zmusza chorego do pójścia na ostry dyżur okulistyczny, gdzie możliwe jest pilne i zazwyczaj skuteczne leczenie.

Postępowanie: w leczeniu jaskry lekarz stara się obniżać ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz ocenia stan tarczy nerwu II i pola widzenia, dążąc do stabilizacji tych parametrów. W leczeniu farmakologicznym można stosować krople clo oczu zawierające beta-blokery, inhibitory anhydrazy węglanowej analogi prostaglanclyn i leki pobudzające układ przywspółczulny. Jeżeli leczenie zachowawcze okazuje się nieskuteczne, można stosować leczenie operacyjne.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość