Wirusowe zapalenie wątroby

Etiologia: wirus IiAV, przenoszony głównie drogą fekalno-oralną, powoduje wirusowe zapalenie wątroby typu A o okresie wylęgania 2-6 tygodni. Wirus IiBV przenoszony drogą płciową, odmatczyną, parenteralną (inwazyjne zabiegi medyczne i niemedyczne) powoduje wirusowe zapalenie wątroby Bo okresie wylęgania 28-180 dni. Wirus HCV przenoszony głównie drogą parenteralną powoduje wirusowe zapalenie wątroby typu C o okresie wylęgania 15-150 dni. Wirusowe zapalenie wątroby typu E i inne typy są w Polsce rzadko spotykane.

Objawy kliniczne: utrata łaknienia, mdłości, ogólne rozbicie, stan podgorączkowy o kilka dni wyprzedzają pojawienie się zażółcenia białkówek i skóry oraz brunatnej barwy moczu - choć żółtaczka nie zawsze występuje u chorych na wirusowe zapalenie wątroby. Zwłaszcza u dzieci mogą dorni-nować objawy dyspeptyczne (mdłości, wymioty, biegunka) bez zażółcenia. Wirusowe zapalenie wątroby nie powoduje silnych kolkowych bólów brzucha, żółtaczka jest trudna do zauważenia w sztucznym świetle. Powiększenie oraz tkliwość palpacyjna wątroby, niekiedy niewielka splenomegalia świadczą o chorobie.

Postępowanie: zgłoszenie do PIS oraz skierowanie na oddział zakaźny w celu szybkiej diagnostyki (hospitalizacja ze wskazań klinicznych). Stwierdzenie w warunkach ambulatoryjnych wysokich aktywności w surowicy AlAt i AspAt (rzędu kilkuset j./I) potwierdzają wstępne rozpoznanie wirusowego zapalenia wątroby. Stwierdzenie we kiwi przeciwciał anty IiAV-IgM potwierdza wirusowe zapalenie wątroby typu A, antygenu IiBs i przeciwciał anty-I-IBc IgM potwierdza wirusowe zapalenie wątroby typu B, a przeciwciał anty-HCV - wirusowe zapalenie wątroby typu C (choć niekiedy pojawiają się one dopiero po kilku tygodniach choroby).

Po zakończeniu leczenia na oddziale zakaźnym chory powinien pozostawać pod opieką poradni hepatologicznej przez co najmniej 6 miesięcy.

Dłuższe niż 6 miesięcy przetrwanie podwyższonych aktywności AlAt i AspAt w surowicy świadczy o przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B lub C (zakażenie HAV zawsze kończy się wyleczeniem), wymagającym leczenia przeciwwimsowego prowadzonego przez wyspecjalizowane oddziały zakaźne.

Choremu na przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby zaleca się abstynencję alkoholową, pełnowartościową dietę lekkostrawną, prowadzenie oszczędzającego trybu życia, może być konieczne orzeczenie niezdolności do pracy - zwłaszcza ciężkiej. Należy pamiętać, że chorzy ci są zaraźliwi dla otoczenia: tak samo jak chorzy na ostre wirusowe zapalenie wątroby.

Ozdrowieńcy po wirusowym zapaleniu wątroby po normalizacji testów enzymatycznych i negatywizacji markerów zakażenia powinni być traktowani jak osoby zdrowe, niewymagające farmakoterapii.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość