Zakażenie HIV

Etiologia: retrowirus H1V obecny we kiwi, spermie, wydzielinie pochwowej, mleku matczynym, przenoszony jest najczęściej drogą płciową, bez względu na stosowane techniki seksualne. Częste są zakażenia drogą kiwi (wstrzyknięcia narkotyków, tatuaże) lub zakażenia odmatczyne (wertykalne).

Objawy kliniczne: świeże zakażenie HIV przebiega jako ostra choroba retrowirusowa (gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i śledziony, przelotna wysypka) w kilka tygodni po zakażeniu.

Przewlekłe zakażenie IIIV przez wiele lat może nie dawać żadnych    ,j dolegliwości ani objawów, ale stwierdzenie uogólnionego powiększenia węzłów chłonnych, nawracającego półpaśca, krwotocznego zapalenia dziąseł, grzybicy jamy ustnej i gardła nasuwa zawsze takie podejrzenie.    

Nie istnieje zespół objawów narządowych typowych dla zakażenia IiIV, jednak pojawianie się kolejnych chorób lub zaburzeń będących odzwierciedleniem zmniejszenia odporności jest typowe dla tego zakażenia zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.

Postępowanie-, zgłoszenie do PIS z zachowaniem warunków pełnej dyskrecji, poinformowanie pacjenta o ryzyku zakażenia innych osób drogą płciową, skierowanie do poradni nabytych niedoborów odporności funkcjonującej w najbliższym ośrodku klinicznym.

Potwierdzenie zakażenia HIV uzyskuje się przez wykrycie przeciwciał anty-HIV w dwóch oddzielnych próbkach kiwi i po wykonaniu testu potwierdzenia.

Wykrycie zakażenia HIV przed pojawieniem się przeciwciał anty-HIV jest możliwe za pomocą badania kiwi na HIV-RNA metodą PCR.

Poza opieką specjalistyczną, pacjent IiIV-clodatni wymaga pełnej opieki swojego lekarza rodzinnego, na którym spoczywają następujące obowiązki:

  • poinformowanie zakażonego I~I1V o jego zaraźliwości drogą płciową, o konieczności prowadzenia zdrowego trybu życia, o wymogu częstych konsultacji i badań diagnostycznych w przyszłości,
  • poinformowanie o perspektywie leczenia antyretrowirusowego stanowiącego warunek długiego żyda,
  • poinformowanie kobiety HIV-clodatniej o konieczności włączenia leków antyretrowirusowych w razie zajścia w ciążę w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia dziecka,
  • udzielanie pomocy lekarskiej w razie wystąpienia chorób niezwiązanych z HIV (urazy, zatrucia pokarmowe, przeziębienia) według powszechnych zasad i procedur,
  • natychmiastowe skierowanie pacjenta HIV-dodatniego do poradni specjalistycznej w momencie pojawienia się objawów sugerujących AIDS,
  • skrupulatne realizowanie zaleceń diagnostycznych, terapeutycznych i profilaktycznych przekazywanych z poradni specjalistycznej po kolejnych konsultacjach.

 

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość