Zapalenie przewlekłe migdałków

Etiologia-, nadkażenie paciorkowcami beta-hemolizującymi A, gronkowcami, pneumokokami, częste występowanie ostrych zapaleń migdałków lub angin, ostre i przewlekłe stany zapalne otaczających tkanek (nos, zatoki, zęby), obniżona odporność (rekonwalescencja).

Objawy kliniczne: mało typowe (trudna diagnostyka). Do rozpoznania upoważniają częste anginy lub ostre zapalenie migdałków, stany podgorączkowe (37,0-37,5°C) bez uchwytnych przyczyn, złe samopoczucie, okresowe bóle gardła. Mogą być podwyższone: leukocytoza, poziom antystreptolizyn i opadania krwinek. Błona śluzowa gardła i migdałków bez zmian lub nieznacznie przekrwiona. Migdałki często przerośnięte „wystają” z pola łuków podniebiennych. W kryptach migdałkowych mogą być białawe grudki bez cech zapalnych otoczenia (resztki nabłonka i pokarmu, złogi bakterii). Przy ucisku - często treść surowiczo-ropna lub ropa.

Postępowanie: płukanie gardła mieszankami ziołowymi (szałwia, kora dębu, liście orzecha, aimianek - mieszanka ziół w równych ilościach, po łyżeczce na szklankę wody do naparzenia). Rozpoznanie trudne, a właściwe leczenie należy clo laryngologa (tonsillektomia).

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość