Zespoły grypopodobne

Etiologia: rynowirusy, adenowirusy, enterowirusy, wirusy paragrypy, bakterie Haemophilus influenzae i Mycoplasma pneumoniae szerzące się drogą kropelkową w chłodnych porach roku. Oziębienie lub przegrzanie ciała często poprzedzają zachorowanie. Zespoły giypopodobne (przeziębienia) mogą powodować lokalne epidemie, potocznie nazywane niesłusznie „grypą”-

Objawy kliniczne: choroba rozpoczyna się wodnistym katarem, kaszlem, stanem podgorączkowym - z bólami głowy, mięśni i stawów, łzawieniem i chrypką. Wysoka gorączka (39-40°C) jest rzadkim objawem. Stwierdza się zaczerwienienie i rozpulchnienie błony śluzowej gardła, niekiedy drobne pęcherzyki na podniebieniu i łulcach podniebiennych (herpangina), bez nalotów.

Postępowanie: zgłaszanie clo PIS nie jest wymagane, a zgłaszanie jako „grypa” fałszuje sytuację epidemiologiczną. Leczenie powinno być objawowe - parodniowe zwolnienie ze szkoły lub pracy, leżenie w łóżku, dbanie o nawilżanie powietrza w pomieszczeniu. Paracetamol, preparaty zmniejszające katar i kaszel są wystarczającą farmakoterapią przeziębień. Wczesne „profilaktyczne” zastosowanie antybiotyków nie znajduje uzasadnienia w żadnym przypadku. Przedłużanie .się dolegliwości i ropny charakter wydzieliny z noso-gardła pozwala podejrzewać rzadkie nadkażenia bakteryjne. Szczepienia przeciw grypie nie zabezpieczają przed zespołami grypopodobnymi (przeziębieniami).

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość