Zez towarzyszący

Etiologia: wada wzroku, zwłaszcza nadwzroczność, szczególnie jednostronna, może prowadzić do utraty współpracy obu oczu, mimo ich prawidłowej budowy anatomicznej. W poszukiwaniu przyczyn zeza towarzyszącego należy wykluczyć osłabienie wzroku spowodowane przyczynami organicznymi.

Objawy kliniczne: u dzieci najczęściej obserwuje się zez towarzyszący. Polega on na tym, że oko zezujące utrzymuje stały kąt odchylenia w stosunku do oka prowadzącego, jakby mu towarzyszy. Zez może być zbieżny, rozbieżny, ku górze, ku dołowi. Zwykle przyczyną zeza towarzyszącego jest pogorszenie ostrości wzroku jednego oka, co określane jest mianem niedowidzenia.

Postępowanie lekarskie polega na określeniu wady refrakcji i pełnym badaniu okulistycznym w celu wykrycia ewentualnej przyczyny zeza. Następnie należy dobrać właściwe okulary. Zwykle stosuje się metody poprawiające czynność oka towarzyszącego, takie jak zasłanianie oka prowadzącego i zmuszanie do pracy oka niedowidzącego lub ćwiczenia pleoptyczno-orto-ptyczne. Bardzo ważnym elementem jest leczenie chirurgiczne.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość