Astma oskrzelowa

Przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, w której uczestniczy wiele komórek i substancji przez nie uwalnianych. Przewlekłe zapalenie jest przyczyną naclreaktywności oskrzeli, prowadzącej do nawracających epizodów świszczącego oddechu, duszności, ściskania w klatce piersiowej i kaszlu, występujących szczególnie w nocy lub nad ranem.

Rozpoznanie: dodatni wywiad dotyczący świszczącego oddechu, duszności, ściskania w klatce piersiowej czy kaszlu potwierdzony badaniami czynnościowymi płuc (spirometria) z oceną odwracalności zaburzeń czynności płuc (próba odwracalności obturacji). U dzieci najpewniejszą metodą potwierdzenia rozpoznania jest odpowiedź na próbę leczenia.

Uwaga! W diagnostyce astmy oskrzelowej wykorzystuje się m.in. test odwracalności obturacji oskrzeli. Polega on na podaniu krótko działającego wziewnego beta2-mimetyku i powtórzeniu pomiaru FEV, (pierwszosekun-dowa natężona objętość wydechowa) po upływie 15-20 minut; ivzrost FEV, co najmniej o 15% wartości początkowej stano wi podstawę rozpoznania astmy oskrzelowej.

Test nadreaktywności oskrzeli polega na wdychaniu substancji mogących powodować skurcz oskrzeli (najczęściej histaminy lub metacholiny) we wzrastającym stężeniu; wynik uznaje się za dodatni, jeśli przy kolejnym stężeniu środka prowokującego dojdzie do spadku FEV, co najmniej o 20% w porównaniu z wartością mierzoną po inhalacji substancji służącej do rozpuszczenia histaminy lub metacholiny.

Czynniki ryzyka astmy:

  • osobnicze - genetyczna predyspozycja do rozwoju astmy lub uczulenia (atopia - wytwarzanie nadmiernych ilości IgE w odpowiedzi na alergeny środowiskowe); nacireaktywność oskrzeli, płeć (w dzieciństwie częściej występuje u chłopców, podczas dojrzewania i później przewaga płci żeńskiej), rasa,
  • środowiskowe - alergeny (roztocze kurzu domowego, alergeny zwierzęce, zwłaszcza kota, psa, karalucha; grzyby, pyłki roślin),
  • zawodowe (uaktualniana lista dostępna na stronie internetowej http:// asmanet.com) - dym tytoniowy; zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, zakażenia układu oddechowego.

Leczenie: uzależnione ocl stopnia ciężkości astmy. Obejmuje leki kontrolujące chorobę i podawane doraźnie: glikokortykosteroidy (wziewne, systemowe), beta,-mimetyki, bromek ipratropium, preparaty antyleukotrieno-we, teofilina.

  • Stopień 1 (astma sporadyczna) - bez leczenia przewlekłego,
  • stopień 2 (astma przewlekła lekka) - glikokortykosteroid wziewny (100— —400 (.ig buclezoniclu lub równoważna dawka innego leku); inne możliwości leczenia: preparat teofiliny o przedłużonym uwalnianiu lub kromon, lub lek przeciwleukotrienowy,
  • stopień 3 (astma przwlekła umiarkowana) - glikokortykosteroid wziewny (400-800 fig buclezoniclu lub równoważna dawka innego leku); inne możliwości leczenia: glikokortykosteroid wziewny (< 800 fig buclezoniclu lub równoważna dawka innego leku) + preparat teofiliny o przedłużonym uwalnianiu lub glikokortykosteroid wziewny (< 800 fig buclezoniclu lub równoważna dawka innego leku) + długo działający beta2-mimetyk wziewny, lub glikokortykosteroid wziewny (> 800 j.tg budezonidu lub równoważna dawka innego leku), lub glikokortykosteroid wziewny (< 800 |ig budezonidu lub równoważna dawka innego leku) + lek prze-ciwleukotrienowy,
  • stopień 4 (astma przewlekła ciężka) - glikokortykosteroid wziewny (> 800 j.ig budezonidu lub równoważna dawka innego leku) + jeden lub więcej z poniższych leków (jeśli istnieją wskazania): preparat teofiliny o przedłużonym uwalnianiu, długo działający beta2-mimetyk wziewny, lek przeciwleukotrienowy, glikokortykosteroid stosowany doustnie.

Po osiągnięciu i utrzymaniu kontroli astmy przez co najmniej 3 miesiące zalecane jest stopniowe zmniejszanie intensywności leczenia podtrzymującego do minimalnych dawek zapewniających aktualną kontrolę choroby.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość