Mózgowe porażenie dziecięce

Jest to przetrwałe zaburzenie czynności ruchowych i postawy spowodowane niepostępującym uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego w okresie jego rozwoju.

Częstość występowania: 1,5—2,5 na 1000 żywo urodzonych dzieci, wśród wcześniaków urodzonych przed 34. tygodniem ciąży wynosi około 10%.

Przyczyny:

a) czynniki związane z nieprawidłowym przebiegiem ciąży i porodu - czynniki genetyczne (głównie w postaci móżdżkowej), wady ośrodkowego układu nerwowego, zakażenia wewnątrzmaciczne (TORCH), konflikt serologiczny, gestoza, przewlekłe choroby (cukrzyca, choroby tarczycy), niedożywienie, nikotynizm, lekomania, zatrucie CO i alkoholizm matki, ciąża mnoga, zagrażające poronienie, łożysko przodujące, przedwczesne odklejenie łożyska, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego,

b) czynniki noworodkowe (pourodzeniowe) - drgawki, krwawienia we-wnątrzczaszkowe, policytemia, zapalenia ośrodkowego układu nerwowego, przewlekłe stany niedotlenienia, przewlekła choroba płuc.

Postacie kliniczne (według Ingrama):

  • porażenie połowicze (beniiplegia),
  • obustronne porażenie połowicze (beniiplegia bilateraliś),
  • obustronne porażenie kurczowe (diplegia spastica),
  • postać móżdżkowa (ataktyczna),
  • postać pozapiramidowa (dyskinesia),
  • postać mieszana.

Porażenie połowicze-, rozpoznawane przez matkę zwykle około 3 --4. miesiąca życia dziecka.

Objawy, stała asymetria ruchów i ułożenia kończyn, zwłaszcza górnej, asymetria odruchu Moro i chwytnego kończyny górnej, wygórowanie odai-chów głębokich po stronie porażenia. Około 5.-7. roku życia pojawiają się mchy pląsawicze (w 50%), zaburzenia czucia, ułożenia, ruchu, drgań i różnicowania (w 25%), prawidłowy rozwój umysłowy, nierzadko padaczka.

Obustronne porażenie połowicze: jedna z najcięższych postaci będąca wynikiem głównie niedotlenienia i niedokrwienia płocki oraz zaburzeń rozwojowych ośrodkowego układu nerwowego.

Objawy: porażenie czterokończynowe, większe nasilenie objawów spa-stycznych w kończynach górnych niż dolnych, kciuki schowane w dłoniach, głębokie upośledzenie umysłowe, padaczka (napady zgięciowe Westa), trudności w karmieniu, upośledzenie rozwoju mowy, często małogłowie, hipotonia na osi głowa-tułów.

Obustronne porażenie kurczowe: wynika z patologii okołoporodowej, rozpoznawane zwykle pod koniec 1. roku życia.

Objawy: niedowład kończyn dolnych silniejszy niż górnych, utrzymywanie się poza okres fizjologicznej obecności stopotrząsu, odruchu skrzyżowanego wyprostu, odruchów postawy i głębokich, kończyny górne ustawione w zgięciu i nawróceniu, zwykle prawidłowy rozwój umysłowy, wyjątkowo zdarza się głębokie upośledzenie, mogą występować zaburzenia słuchu, wzroku (zez) i mowa niewyraźna.

Postać móżdżkowa: 5-10% przypadków mózgowego porażenia dziecięcego, spowodowana głównie przedporodowym uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego lub czynnikiem genetycznym.

Objawy: ogólna wiotkość, opóźnienie rozwoju postawy i lokomocji, drżenia zamiarowe, zaburzenia koordynacji ruchów, chód niepewny, samodzielne chodzenie między 2, a 5. rokiem życia, rozwój umysłowy prawidłowy, ale zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej utrudniają naukę w szkole.

Postaćpozapiramidowa: wynik hiperbilirubinemii lub niedotlenienia noworodka.

Objawy pozapiramidowe dające postać clystoniczną (niepomyślne rokowanie), atetotyczną, pląsawiczą lub tylko ze zmianami napięcia mięśniowego, zwykle prawidłowy rozwój umysłowy, często niedosłuch lub głuchota.

Postacie mieszane: objawy dwóch lub więcej postaci, np. ciężka postać ze sztywnością, w której dzieci pozostają w stadium leżenia, lub niedowład kurczowy z niezbornością.

Rozpoznanie:

  • dokładna analiza wywiadu ciążowo-poroclowego i okresu noworodkowego,
  • badanie stanu neurologicznego niemowlęcia,
  • ocena rozwoju psychoruchowego (z oceną odruchów postawy, prostowania i reakcji równowagi - osiągnięcie „kamieni milowych” rozwoju),
  • badanie w kierunku TORCH i listeriozy (rutynowe),
  • badania neuroobrazowe: USG głowy, osiowa tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny (metoda z wyboru),    .. .
  • w niektórych przypadkach EEG i EMG.

Leczenie-, wielospecjalistyczne, indywidualne w stosunku do każdego dziecka. Główną rolę odgrywa rehabilitacja, współpraca rodziców i ich aktywny udział w programie usprawniania psychoruchowego, terapia zajęciowa, zaopatrzenie ortopedyczne i stosowanie botuliny w celu obniżenia spastyczności.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość