Nadczynność tarczycy w okresie ciąży

Odrębności dotyczą:

  • obrazu klinicznego - brak przyrostu lub wręcz utrata masy ciała; objawy pobudzenia układu współczulnego są podobne do występujących w prawidłowo przebiegającej ciąży, co utrudnia rozpoznanie; nadczynność tarczycy wywołana chorobą autoimmunologiczną może przebiegać łagodniej w ciąży; obniżone stężenie TSH w I trymestrze nie musi świadczyć o nadczynności tarczycy,
  • postępowania - należy oznaczać wyłącznie wolne frakcje hormonów tarczycy (FT3 i lrr.j); stężenie przeciwciał przeciwtarczycowych - u każdej kobiety ciężarnej przynajmniej raz, najlepiej w I trymestrze; nie wolno wykonywać badań (ani stosować leczenia) z użyciem radioizotopów!

Postępowanie: leki przeciwtarczycowe - propylotiouracyl lub metimazol (na początku pełna, następnie zmniejszona dawka; należy utrzymywać poziom IT.j w pobliżu lub nieco powyżej górnej granicy normy; nie stanowi przeciwwskazania do karmienia piersią). Kontrola stężeń FT3, FT4 i TSH - co 4 tygodnie. Leczenie operacyjne, najlepiej w II trymestrze - rzadko. Stosowanie leków blokujących receptory beta jest kontrowersyjne. U kobiet z nadczynnością tarczycy ciążę rozwiązuje się cięciem cesarskim, w zabezpieczeniu takim, jak w rozwiniętym przełomie tarczycowym!

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość