Noworodek matki chorej na cukrzycę - embriopatia i fetopatia cukrzycowa

W ciąży istnieją dwa typy cukrzycy: cukrzyca rozpoznana przed ciążą (0,5% ciężarnych) i tzw. cukrzyca ciężarnych (stwierdzona po raz pieiwszy w obecnej ciąży). Niewyrównana cukrzyca (klasy D, F i R według White’a) przed zapłodnieniem i w czasie organogenezy prowadzi do embriopatii, której skutkiem mogą być: poronienie, obumarcie wewnątrzmaciczne, wrodzone wady rozwojowe, hipotrofia płodu, niedotlenienie. Niewyrównana cukrzyca (głównie hiperglikemia) w II i III trymestrze ciąży jest przyczyną fetopatii cukrzycowej u noworodków.

Palomechanizm: hiperglikemia matki powoduje hipoglikemię płodu, która pobudza trzustkę do wyrzutu insuliny i przerostu wysp trzustkowych z następową hiperinsulinemią.

Objawy kliniczne fetopatii cukrzycowej:

  • makrosomia (masa ciała > 90. percentyla w stosunku do masy należnej według wieku ciążowego),
  • nadmierna ilość tkanki tłuszczowej podskórnej,
  • zbyt mała głowa w stosunku do klatki piersiowej,
  • cuschingoidalny wygląd,
  • żywoczerwone zabarwienie skóry,
  • obfite owłosienie głowy, owłosione uszy,
  • przerost narządów wewnętrznych (wątroby, serca, śledziony), nie ma przerostu mózgu, nerek i płuc.

Problemy kliniczne: niedotlenienie okołoporodowe, zespoły zaburzeń oddychania, zakażenia, objawowa kardiomiopatia przerostowa, hipoglike-mia, hipokalcemia, hipomagnezemia, policytemia, hiperbilirubinemia.

Leczenie-, na oddziale intensywnej terapii lub patologii noworodka.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość