Bulimia psychiczna

Bulimię psychiczną rozpoznaje się, gdy obecna jest ciągła koncentracja na jedzeniu i przymus jedzenia, samoocenianie się jako osoby otyłej oraz lęk przed wzrostem masy ciała, powtarza się objadanie się, prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających. Bulimia może współ-występować z innymi zaburzeniami psychicznymi.

W przebiegu bulimii mogą wystąpić poważne powikłania somatyczne: zaburzenia elektrolitowe, równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, krwiotwórczego, obrzęk ślinianek i próchnica zębów. Podstawą leczenia jest długoterminowa psychoterapia indywidualna, grupowa, czasem rodzinna. Farmakoterapia odgrywa rolę drugorzęclową, niekiedy wysokie dawki leków z gaipy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki normotymiczne przynoszą istotną poprawę.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość