Chłoniaki

Istotnym czynnikiem ryzyka są niedobory odporności, zarówno wrodzone, jak i nabyte (AIDS, biorcy przeszczepów) oraz choroby z autoagresji.

Objawem chłoniaka mogą być powiększone węzły chłonne, guz śródpier-sia, zespół żyły głównej górnej itp. oraz objawy ogólne (gorączka, ubytek masy ciała, poty nocne). W przypadku powiększenia węzłów chłonnych,nie-ustępującego iv okresie 3 tygodni po leczeniu przeciwzapalnym, konieczne jest ich pobranie do weryfikacji histopatologicznej.

Podstawową metodą leczenia chorych na chłoniaki (nieziarnicze i ziarnicę) jest chemioterapia. U części chorych stosuje się również radioterapię. W przypadkach chłoniaków o powolnym przebiegu (np. przewlekła białaczka limfatyczna) przeżycia są zazwyczaj kilkuletnie, jednak wyleczenie jest możliwe tylko w chłoniakach miejscowo zaawansowanych. Około V3 chorych na chłoniaki agresywne można wyleczyć polichemioterapią.

Rokowanie w ziarnicy złośliwej jest zależne przede wszystkim od zaawansowania klinicznego. W stopniu I 10-letnie przeżycia przekraczają 90%, natomiast w stopniu IV wynoszą około 60%.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość