Jadłowstręt psychiczny

Jadłowstręt psychiczny rozpoznaje się, gdy zmniejsza się masa ciała (u dzieci brak jej przyrostu) i stanowi mniej niż 85% prawidłowej dla wieku i wzrostu (BMI < 17,5), ogranicza się jakościowe i ilościowe przyjmowanie pożywienia, występują zaburzenia obrazu własnego ciała i lęk przed wzrostem masy ciała, a także pieiwotny lub wtórny brak miesiączki.

W przebiegu jadłowstrętu mogą pojawić się objawy bulimiczne - epizodyczne objadanie się, wymiotowanie, przeczyszczanie się oraz mogą wystąpić powikłania somatyczne, będące wskazaniem do hospitalizacji, czasem stanowiące zagrożenie życia: odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia ze strony układu krążenia, przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz ostre infekcje w wyniku obniżenia odporności.

Pierwszy etap leczenia to stabilizacja stanu somatycznego i stopniowe odzyskanie należnej masy ciała. Farmakoterapię w bezpiecznym stanie somatycznym stosuje się przy współistnieniu innych zaburzeń psychicznych. Podstawowe leczenie to różne formy psychoterapii prowadzonej w ośrodkach specjalistycznych.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość