Łagodny rozrost gruczołu krokowego

Etiologia: do końca niepoznana. Wśród teorii powstawania łagodnego rozrostu wyróżnia się:

1)teorię hormonalną,

2)teorię komórki pnia macierzystego,

3)teorię uwzględniającą rolę czynników wzrostu.

Teoria hormonalna uzależnia rozrost gruczołu krokowego od gromadzenia dihydrotestosteronu w sterczu z wiekiem. Według teorii komórki pnia macierzystego komórki mnożą się niekontrolowanie pod wpływem andro-genów. Zwolennicy teorii czynników wzrostu uważają, że następuje „przebudzenie” w wieku dojrzałym mechanizmu powodującego embriogenezę i przez to rozrost gruczolaka. Choroba dotyczy mężczyzn po 50. roku życia i z wiekiem obserwuje się wzrost zachorowań.

Objawy kliniczne-, w przebiegu choroby obserwuje się objawy:

  • podrażnieniowe - częstomocz, parcie na mocz, nocne oddawanie moczu,
  • przeszkodowe - utrudnione oddawanie moczu, osłabiony strmień moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza, wykapywanie moczu, zatrzymanie moczu.

Postępowanie-, po wykonaniu badań potwierdzających rozpoznanie gruczolaka (badanie stercza per rectum, określenie stężenia PSA, USG stercza) leczenie zależne od stadium choroby. Przewaga dolegliwości podrażnienio-wych wymaga leczenia alfa-blokerami. Gruczolak z przewagą objawów przeszkodowych leczy się finasterydem. W ostatnich latach podaje się fina-sterycl z alla-blokerem. Chorych ze znacznym zaleganiem moczu po rnikcji lub zatrzymaniem moczu kwalifikuje się do leczenia zabiegowego lub operacyjnego.

Leczenie zabiegowe małoinwazyjne:

  • termoterapia,
  • laseroterapia,
  • nacięcie szyi pęcherza,
  • stenty cewkowe.

Leczenie operacyjne:

  • adenomektomia,
  • elektroresekcja przezcewkowa gruczolaka,
  • laserowa enukleacja gruczolaka.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość