Otępienia

Otępienie z ciałami Lewy’ego

We wczesnym okresie stwierdza się przecie wszystkim deficyty w testach oceniających uwagę, funkcje czołowo-podkorowe i wzrokowo-przestrzen-ne. Charakterystyczne są wahania dysfunkcji poznawczych. Omamom, najczęściej wzrokowym, często towarzyszą usystematyzowane urojenia. Upośledzenie funkcji poznawczych mogą wyprzedzać objawy parkinsonowskie. Charakterystyczne dla chorych są upadki, omdlenia i utraty świadomości oraz nadwrażliwość na neuroleptyku

Otępienie naczyniopochodne

Przyczyną otępienia naczyniopochodnego są niedokrwienne epizody mózgowe, liczne udary, krwotok mózgowy lub niedokrwienie czy niedotlenienie mózgu w wyniku zatrzymania czynności serca. Rozpoznaje się je, gdy istnieją objawy otępienia, których pojawienie się związane jest z wystąpieniem epizodu naczyniowego. Prawdopodobieństwo prawidłowego rozpoznania rośnie, gdy w badaniach neuroobrazowych stwierdza się ogniskowe objawy neurologiczne oraz ogniskowe zmiany naczyniowe. Otępienie naczyniopochodne zwykle rozpoczyna się nagle, objawy narastają skokowo, możliwe są okresy poprawy funkcji poznawczych.

Objawy zespołu rzekomoopuszkowego są typowe, a poza tym występują wahania funkcji poznawczych, nocne zaburzenia świadomości, chwiejność emocjonalna i drażliwość

Otępienie podkorowe powstaje u chorych z wieloletnim nadciśnieniem, rozwija się powoli podobnie jak choroba Alzheimera. Zmiany arteriosklero-tyczne powodują rozlaną clemielinizację głęboko położonej istoty białej. Często obecne są objawy piramidowe i pozapiramidowe. Charakterystyczne jest spowolnienie, upośledzenie odtwarzania informacji i trudności w wykonywaniu nowych zadań oraz przerzutność uwagi.

Otępienie związane z zawałami strategicznymi pojawia się po udarach powodujących uszkodzenie istotnych dla funkcji poznawczych struktur ośrodkowego układu nerwowego.

Otępienie mieszane

W otępieniu mieszanym współwystępują zmiany typu alzheimerowskiego i naczyniowego oraz złożony obraz kliniczny.

Otępienie czołowo-skroniowe

Charakterystyczną cechą tego otępienia jest to, że zmiany osobowości i zaburzenia zachowania wyprzedzają, czasem nawet o kilka lat, typowe objawy otępienia, co powoduje, że często pierwotnym rozpoznaniem są inne zaburzenia psychiczne. Obraz kliniczny zależy od umiejscowienia zmian w ośrodkowym układzie nerwowym.

W leczeniu choroby Alzheimera i otępienia z ciałami Lewy’ego stosuje się inhibitory cholinesterazy. W otępieniu naczyniopochodnym udowodniono skuteczność profilaktyki choroby naczyniowej, natomiast nie ma skutecznego leczenia otępienia czołowo-skroniowego.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość