Powikłania psychofarmakoterapii

Złośliwy zespół neuroleptyczny jest najpoważniejszym powikłaniem leczenia lekami przeciwpsychotycznymi. Objawia się on sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości, pobudzeniem psychoruchowym lub hipokinezą, ośrodkową hipertermią, zlewnymi potami, tachykardią oraz skokami ciśnienia tętniczego kiwi. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się wzrost leukocytozy i aktywności fosfokinazy kreatynino-wej, czasem mioglobinurię powodującą niewydolność nerek. Nieleczo-ny złośliwy zespół neuroleptyczny może prowadzić do zgonu.

Należy natychmiast odstawić neuroleptyk i wdrożyć intensywne leczenie objawowe w warunkach oddziału intensywnej opieki: ochładzanie ciała, wyrównanie zaburzeń gospodarki woclno-elektrolitowej, monitorowanie układu krążenia i oddechowego, podanie leków obniżających napięcie mięśniowe oraz środków clopaminergicznych. U części chorych leczonych neuroleptykami spotyka się ostre dyskinezy, zwykle w pierwszych dniach farmakoterapii lub po istotnej zmianie dawkowania. Dystonie te mogą dotyczyć mięśni szyi, twarzy, języka, gałek ocznych i tułowia, rzadziej powieki i gardła. Podaje się wówczas doustnie lub pozajelitowa leki o działaniu antycholi-nergicznym, modyfikuje się dawkowanie lub odstawia lek i stosuje inny.

Neuroleptyki mogą również powodować inne zaburzenia ruchowe, np. akatyzję, zespoły parkinsonowskie lub późne dyskinezy.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość