Rak piersi

Ryzyko zachorowania wzrasta u kobiet, u których bliskich krewnych wystąpił rak piersi. Wiąże się także z wczesnym pokwitaniem, późną menopauzą, bezdzietnością.

W stadium początkowym rak piersi przebiega bezobjawowo. Zwykle rozpoznawany jest przypadkowo, jako wyczuwalny dotykiem twardy guzek w piersi. Dzięki zastosowaniu mammografii coraz częściej raki rozpoznawane są w stadium przedldinicznym. Najczęstszym objawem raka piersi jest wyczuwalny guzek. Rzadziej stwierdza się zmiany brodawki (owrzodzenie, zaciągnięcie) lub zmiany skórne (zaciągnięcie, naciek, owrzodzenie, „skórka pomarańczy”). Część chorych zgłasza się z powodu powiększenia węzłów chłonnych pachowych.

W diagnostyce zmian wyczuwalnych stosuje się przede wszystkim biopsję cienkoigłową lub badanie histopatologiczne usuniętego guza. Mammografia nie jest testem weryfikującym. Ultrasonografia jest dobrą metodą odróżniania zmian litych od torbielowatych.

Leczenie chorych na raka piersi jest leczeniem skojarzonym. Obejmuje metody miejscowe - chirurgię i radioterapię oraz metody systemowe -chemioterapię i hormonoterapię. Sposób leczenia zależy od wielu czynników, spośród których najważniejsze to: stopień zaawansowania klinicznego nowotworu, stopień złośliwości histologicznej, stan hormonalny, wiek chorej, stan receptorów steroidowych. Główną metodą leczenia jest operacja. W przypadkach mało zaawansowanych można zastosować leczenie oszczędzające, na które składa się ograniczony zabieg chirurgiczny oraz napromienienie piersi, a w pozostałych przypadkach - odjęcie piersi. Napromienianie stosuje się jako stały element tzw. leczenia oszczędzającego pierś i jako leczenie uzupełniające amputację, gdy istnieje duże ryzyko wystąpienia nawrotu. U chorych z niekorzystnymi czynnikami ryzyka stosowana jest uzupełniająca chemioterapia i hórmonoterapia.

Rokowanie w raku piersi jest uzależnione przede wszystkim od stopnia zaawansowania klinicznego, wieku chorej i obecności receptorów dla estrogenów i progesteronu. Gdy nie stwierdza się przerzutów w węzłach, 10-letnie przeżycia przekraczają 80%, natomiast gdy jest ich wiele - rokowanie jest znacznie poważniejsze. W chorobie rozsianej rokowanie jest złe.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość