Stwardnienie rozsiane

Etiologia-, autoimmunologiczny proces zapalny w obrębie istoty białej mózgu i rdzenia kręgowego u osób z predyspozycjami genetycznymi, powstały prawdopodobnie na skutek zjawiska „mimikry” antygenu/antygenów mieli-ny i czynników egzogennych (najpewniej wirusów').

Objawy kliniczne-, pierwsze objawy choroby pojawiają się najczęściej między 20. a 40. rokiem życia, ich dynamika i przebieg choroby mogą być różne - od występowania okresowo, rzutami, po których następują remisje objawów, do występowania od początku choroby w sposób ciągły, przewlekle postępujący. Pacjenci najczęściej skarżą się na pogorszenie ostrości widzenia (pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego), niedowłady kończyn, parestezje i inne zaburzenia czucia, zaburzenia koordynacji ruchów, równowagi, chodu, podwójne widzenie, zaburzenia czynności zwieraczy pęcherza moczowego (nietrzymanie lub zatrzymanie moczu albo imperatywne oddawanie moczu), zaburzenia mowy (mowa niewyraźna). Objawy „są rozsiane w przestrzeni i w czasie" - występują asymetiycznie, w różnych kombinacjach (za co odpowiedzialna jest: zróżnicowana, rozsiana lokalizacja zmian patologicznych) i w sposób rozłożony w czasie.

Stwierdza się objawy izolowane albo występujące w grupach w różnych kombinacjach: niedowłady kończyn (mono-, hemi-, para-, tri- lub tetrapare-za), wzmożenie napięcia mięśniowego o typie spastyczności, wygórowanie odruchów głębokich, brak odruchów brzusznych, obecność odruchów patologicznych (zwłaszcza Babińskiego, Rossolimo, Chaddocka), zaburzenia czucia powierzchniowego o różnym ułożeniu, zez, oczopląs, cechy porażę-nia międzyjądrowego, drżenie zamiarowe i inne cechy ataksji (dysmetria, hipermetria, adiadochokineza), mowa skandowana, zaburzenia równowagi i chodu.

Postępowanie-, chory z podejrzeniem stwardnienia rozsianego wymaga konsultacji neurologicznej i diagnostyki różnicowej (badanie MRI głowy i ewentualnie rdzenia kręgowego, wzrokowych potencjałów wywołanych, płynu mózgowo-rdzeniowego) - zwykle na oddziale neurologicznym. Pacjent z zaawansowaną chorobą pozostaje zwykle pod ambulatoryjną opieką neurologa. W trakcie rzutów choroby stosowane są steroidy. Działania profilaktyczne mające za zadanie spowolnić proces chorobowy polegają na przewlekłym podawaniu interferonu beta, octanu glatirameru, mitoksantronu, immunoglobulin gamma, ewentualnie okresowych plazmaferez.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość