Szpiczak mnogi

Szpiczak mnogi, będący rozrostem komórek plazmatycznych/limfocytów B, jest najczęstszym pierwotnym nowotworem kości. Główne objemy to: bóle kości, złamania patologiczne, hiperkalcemia i niedokrwistość (osłabienie). W surowicy zwykle stwierdza się obecność białka monoklonalnego, a w moczu łańcuchy lekkie immunoglobulin (białko Bence-Jonesa). OB jest zazwyczaj trzycyfrowe. U części chorych występuje niewydolność nerek („nerka szpiczakowa”). Badanie radiologiczne wykazuje osteolityczne ubytki w kościach płaskich (czaszka, miednica, żebra).

Podstawą leczenia szpiczaka mnogiego jest chemioterapia.

Przeżycia chorych ze szpiczakiem mnogim wynoszą od kilku miesięcy do kilku lat - średnio 3 lata.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość