Zaburzenia psychiczne o podłożu organicznym wraz z zaburzeniami świadomości

Przez zaburzenia psychiczne kształtujące się na podłożu organicznym rozumie się stany spowodowane uszkodzeniem przejściowym lub trwałym zaburzeniem struktury, a znacznie częściej funkcji określonych struktur ośrodkowego układu nerwowego, spowodowane przez urazy czaszkowo-mózgowe, infekcje ośrodkowego układu nerwowego, zatrucia, intoksykacje substancjami psychoaktywnymi, niedotlenienie czy niedokrwienie, a także liczne procesy neurozwyrodnieniowe. Obraz tych zaburzeń może być rozmaity, mogą wystąpić zaburzenia świadomości ilościowe i jakościowe (majaczenie), zaburzenia afektywne, lękowe, psychozy, zaburzenia osobowości oraz zespoły otępienne. W każdym przypadku rozpoznania organicznego -podłoża zaburzeń psychicznych należy potwierdzić związek przyczynowo-skutkowy i czasowy poprzez przeprowadzenie wywiadu oraz wykonanie odpowiednich badań dodatkowych. Najczęstszym zaburzeniem psychicznym na podłożu organicznym, z którym mają do czynienia lekarze różnych specjalności, są zaburzenia świadomości typu majaczenia. Do wystąpienia majaczenia mogą prowadzić liczne zaburzenia somatyczne: urazy głowy, napady padaczkowe, choroby naczyniowe i neuroclegeneracyjne mózgu, zaburzenia metaboliczne, endokrynopatie, a także intoksykacje substancjami psychoaktywnymi lub zespoły ich odstawienia, infekcje, poważne urazy narządowe, nowotwory, cteprywacja sensoryczna, clysregulacja termiczna oraz niektóre leki (np. anestetyki, analgetyki, środki antyastmatyczne, środki przeciwpa-daczkowe, antyhistaminowe, obniżające ciśnienie i działające na układ krążenia, przeciwbakteryjne, antyparkinsonowskie, kortykosteroicly, miorelak-santy, leki działające na układ pokarmowy, środki immunosupresyjne, lit i leki psychotropowe o działaniu antycholinergicznym) i toksyny.

U większości pacjentów, szczególnie w wieku podeszłym, etiologia delirium jest wieloczynnikowa. Podstawowymi objawami są: zaburzenia świadomości, uwagi, funkcji poznawczych i percepcji. Pacjent jest zdezorientowany w miejscu i w czasie, lecz orientacja co do własnej osoby jest zachowana. Uwaga jego jest przerzutna, ma zaburzenia pamięci oraz zaburzenia percepcji: złudzenia i omamy wzrokowe. Zwykle majaczenie rozwija się w ciągu kilku godzin i objawy nasilają się wieczorem i nocą.

Często obecne jest pobudzenie psychoruchowe, lęk, zaburzenia snu oraz specyficzne objawy somatyczne i(lub) neurologiczne wynikające z czynnika powodującego delirium. Czasem majaczenie poprzedzają objawy prodromalne. Po wyjściu z majaczenia pacjent ma częściową niepamięć tego stanu. Majaczenie może przejść w głębsze zaburzenia świadomości - splątanie lub spowodować tiwałe zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.

Wystąpienie majaczenia jest zawsze wskazaniem do hospitalizacji. Każdy pacjent z delirium wymaga dokładnej oceny stanu somatycznego i neurologicznego oraz wywiadu pod kątem ewentualnych intoksykacji, przyjmowanych leków, a także wykonania podstawowych badań laboratoryjnych oraz związanych ze specjalistyczną oceną stanu somatycznego. Leczenie zależne jest od czynników wywołujących delirium, a ponadto objawowe, związane z łagodzeniem pobudzenia, lęku, niepokoju, zaburzeń percepcji (np. benzodiazepiny, neuroleptyki nieclziałające na układ choliner-giczny, tiapridal).

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość