Zaburzenia psychospołeczne w następstwie zaburzeń funkcjonowania rodziny

W rodzinie dokonuje się proces socjalizacji dziecka, powstają więzi z osobami znaczącymi, istotne dla osiągnięcia przez dziecko tożsamości i dojrzałości, przeżywa się podstawowe interakcje międzyludzkie, uzyskuje przekaz międzygeneracyjny, zaspokaja potrzeby.

Rodziny nieprawidłowo funkcjonujące, patologiczne (przestępstwa, zaniedbanie, alkoholizm, nadużywanie substancji psychoaktywnych, przemoc fizyczna i nadużycie seksualne), a także rodziny w konflikcie, z zaburzoną komunikacją mogą być przyczyną lub jedną z przyczyn pojawienia się różnorodnych zaburzeń zachowania, emocji, więzi w dzieciństwie, zaburzeń lękowych i ąfektywnych, innych zaburzeń nerwicowych, zachowań auto-agresywnych, a także kształtowania się nieprawidłowych osobowości, przede wszystkim o rysach aspołecznych. Zaburzenia systemu rodzinnego wpływają również niekorzystnie na przebieg psychoz i są czynnikiem sprzyjającym nawrotom lub podtrzymującym obecność objawów. W przypadku młodych pacjentów konieczne jest poznanie systemu rodzinnego i wprowadzenie interwencji kryzysowej, terapii systemu rodzinnego, interwencji społecznej czy prawnej, jeśli jest on zaburzony. Rodzice niewydolni w realizowaniu swej roli (np. upośledzeni umysłowo, ciężko chorzy psychicznie lub somatycznie lub z nasilonymi cechami osobowości aspołecznej) często nie są w stanie wypełnić swoich zadań i wymagają nadzoru i czasowej lub tiwałej pomocy w opiece nad dzieckiem; w skrajnych przypadkach zaniedbania, stosowania przemocy kil) demoralizowania konieczne jest odebranie im praw rodzicielskich.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość