Złamania kości czaszki

Złamania kości czaszki dzieli się na:

a)linijne, wieloodłamowe bądź wgłobienia,

b)otwarte lub zamknięte.

Lokalizacja: sklepistość lub podstawa czaszki.

Złamania sklepistości - linijne, przebiegające przez szwy czaszki dotyczą najczęściej kości skroniowej lub ciemieniowej. W przypadku wieloodłamo-wego złamania czaszki - jeśli bez wgłobienia - należy podjąć postępowanie zachowawcze. W przypadku wgłobienia kości czaszki wgłobione odłamy mogą uszkodzić twardówkę i tkankę mózgową. Krwiaki najczęściej występują w postaci krwawień śródmózgowych i przymózgowych.

Powikłaniami wgłobień są: zakażenie, padaczka pourazowa (15%), utrata węchu, ubytki neurologiczne oraz odma podskórna. Powietrze w jamach czaszki jest powikłaniem złamania zatoki czołowej. Ocena radiologiczna jest trudna.

Złamanie przedniego dołu czaszki jest najczęstszym złamaniem podstawy czaszki. Objawami radiologicznymi są: obecność powietrza w jamie czaszki, zacienienie zatok lub obecność szczeliny pęknięcia na podstawie czaszki.

Złamaniu środkowego dołu czaszki - najczęściej podłużne złamania piramidy - może towarzyszyć deformacja przewodu słuchowego, rozerwanie błony bębenkowej, jednostronna utrata słuchu, porażenia neiwu twarzowego.

Objawami złamania tylnego dołu czaszki są: porażenia nerwów IX, X, XI, XII (zaburzenia połykania, bezgłos, zwisanie barku, zbaczanie języka).

Powikłania złamań podstawy czaszki to: płynotok mózgowo-rdzeniowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, pourazowa odma wewnątrzczasz-lcowa, nad- lub podtwardówkowy ropniak z zakrzepicą żylną lub ropień mózgu.

W leczeniu złamania niepowikłanego stosuje się środki przeciwbólowe i uspokajające, obowiązuje reżim łóżkowy przez 2 tygodnie. W otwartych złamaniach podstawy czaszki zapobiegawczo stosuje się antybiotyki.

 

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość