Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Cholera

Cholera to ostra choroba zakaźna, rozwijająca się na skutek spożycie pokarmu lub wody skażonej szczepami przecinkowca cholery (Vibrio cholerae), Gram-ujemnej bakterii wyjątkowo odpornej na działanie czynników zewnętrznych.

Głównym objawem cholery jest biegunka o wodnisto-ziarnistym charakterze i słodkawym zapachu oraz wymioty bez nudności. Szybkie, drastyczne odwodnienie prowadzi do wysuszenia skóry oraz charakterystycznego zaostrzenia rysów twarzy i zapadnięcia oczu. Objawom ze strony przewodu pokarmowego może towarzyszyć gorączka i bóle mięśniowe.

Leczenie zwykle odbywa się w warunkach szpitalnych i polega na intensywnym nawadnianiu w celu wyrównania gospodarki wodno-elektrolitowej. W razie konieczności leczenie uzupełnia się antybiotykami.

Śmiertelność w przypadku prawidłowo leczonej cholery jest niska, a w ostatnich latach niemal nie notuje się przypadków nowych zachorowań.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. lechosław (Gość)

    Bardzo zaraźliwa choroba. Synonimy: biegunka ryżowa, cholera azjatycka, cholera epidemiczna.
    Wywoływana przez Vibrio cholerae z rodzaju Vibrio, rodziny Vibrionaceae Grupa 01 – biotypy toksyczne (El Tor i klasyczny) i nietoksyczne
    (atypowe)

    Grupa 02 – nietoksynogenne
    Serotypy: inaba, ogawa, hikojima Vibrio cholerae jest pałeczką G(-) – przecinek długości 1,5-3μm, polimorficzny, ruchliwy
    Antygeny: H – rzęskowy, ciepłochwiejny, białkowy; O – somatyczny, ciepłostały

    Frakcje wielocukrowe A, B, C grupowo i typowo swoiste
    Rośnie na podłożach zwykłych w warunkach tlenowych w temp 37⁰C, pH 8,5-9,5.

    Wrażliwy na światło, wysoką temperaturę, wysychanie, środki chemiczne
    Cholera endemicznie występuje w Azji (głównie Indie), Afryka, Środkowy Wschód, Ameryka Południowa, sporadycznie w basenie Morza Śródziemnego, Meksyku
    Czynniki determinujące chorobotwórczość
    1. Enterotoksyna – choleragen – polimer białkowy o m.cz 84000Da zbudowany z 2 podjednostek A i B. Region A (ciężki)jest aktywny biologicznie, region B (lekki) odpowiada za wiązanie toxyny do komórki nabłonka jelita)
    2. Czynniki adhezyjne: rzęski, mucynaza, hem aglutyniny, neuraminidaza

    Źródłem zakażenia jest tylko chory człowiek/nosiciel. Materiałem zakaźnym są skażone pokarmy (jarzyny, owoce morza, niepasteryzowane napoje) oraz skażona woda. Drogi szerzenia: feralno-oralna, wektory.
    Patogeneza:
     Przyleganie i kolonizacja
     Wydzielanie toxyny i jej wiązanie z receptorem – gangliozyd GM1
     Aktywacja toksyny – po związaniu podjednostki B z receptorem podjednostka A oddziela się i penetruje błonę komórkową. Pęka wiązanie S=S pomiędzy A1 i A2 – aktywuje się cząsteka A1, która wpływa na cyklozę adenylową i powoduje gromadzenie się cAMP. To doprowadza do aktywacji pompy jonowej i wzrostu wydzielania przez nabłonek do światła jelita jonów (Cl-) oraz spadku resorpcji Na+.
     Za jonami do światła jelita podążają duże ilości wody przewyższające możliwości resorbcyjne jelita grubego.
     Pojawia się gwałtowna biegunka, znaczne odwodnienie (spadek jonów Cl+, Na+, K+, HCO3 -)
     W ciągu doby chory traci 10-30 litrów wody co szybko prowadzi do wstrząsu oligowolemicznego, kwasicy Klinika:

     Lecznie przyczynowe:
    o Dorośli - antybiotyki: tetracykliny (doxycyklina 1x300,g lub 2x200mg przez 3 dni)
    o Dzieci – Biseptol 2x1,0 przez 3dni; Furazolidon 5- 10mg/kg mc/4x na dobę
    o Ciąża: Furazolidon 100mg 4x/d 7-10 dni Obowiązkowa jest hospitalizacja aż do uzyskania 3 ujemnych posiewów kału
    Kwarantanna osób z kontaktu: bezpośredniego 6 dni, pośredniego tylko rejestracja, rodzina – profilaktyczne podawanie antybiotyków (doxycyklina) przez minimum 2 dni
    Szczepionka przeciw cholerze:
     2 dawki: I – 0,5ml; II – 1ml po 7-10 dniach
     Odporność pojawia się 8-10 dni po szczepieniu i trwa około 6mcy
     Skuteczna w 30% przypadków

    Profilaktyka:
     Mycie rąk
     Pokarmy gotowane
     Woda butelkowana
    Alkohol zmienia pH w żołądku – w salmonellozach osłabia chorobę; w czerwonce i cholerze pogarsza przebieg.