Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Choroba Gravesa-Basedowa

Choroba Gravesa- Basedowa to schorzenie autoimmunologiczne, w którym nadmierne pobudzenie tarczycy (w wyniku ataku przeciwciał) prowadzi do nadprodukcji hormonów i w efekcie do powstania nadczynności tarczycy.

Przyczyny powstania reakcji autoimmunologicznej nie są znane, ale dziesięciokrotnie częstsze występowanie schorzenia u kobiet sugeruje udział żeńskich hormonów płciowych. Na ujawnienie choroby mogą natomiast wpływać czynniki psychiczne (stres, traumy, zaburzenia lękowe).

Chorobie Gravesa-Basedowa towarzyszą zwykle typowe objawy nadczynności tarczycy (snadciśnienie, kołatanie serca, nadpobudliwość, nieuzasadniona utrata masy ciała, szybkie męczenie się, wilgotność skóry) i symptomy charakterystyczne, wśród których wymienia się wole tarczycowe, wytrzeszcz gałki ocznej oraz obrzęk przedgoleniowy.

Metoda leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby, jej przebiegu oraz wieku i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Typowo stosuje się leki przeciwtarczycowe, które hamują wytwarzanie hormonów, terapię jodem radioaktywnym w celu zniszczenia części komórek produkujących hormonu lub leczenie chirurgiczne, które polega na usunięciu części lub całej tarczycy.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość