Dieta węglowodanowa stanowi propozycję dietetyków, którzy twierdzą, że o naszej wadze decyduje nie ilość zjadanych potraw czy też ich kaloryczność, ale szybkość, z jaką jesteśmy w stanie spalić owe kalorie. Z tego względu wiele osób nie jest w stanie zrzucić zbędnych kilogramów, pomimo stosowania diety niskokalorycznej, a inne mogą jeść co chcą, a i tak utrzymują stałą wagę.

Dieta węglowodanowa oparta jest na założeniu, że każda osoba może w prosty sposób przyspieszyć spalanie kalorii, ponieważ istnieją produkty wspomagające proces przemiany materii.

Dieta węglowodanowa nie jest uciążliwa w zastosowaniu, ponieważ nie wymaga zmniejszenia ilości spożywanych posiłków, ani skrupulatnego liczenia kalorii. Jedyną rzeczą, którą należy ściśle kontrolować jest tak zwany indeks glikemiczny.

Przemiana materii jest najefektywniejsza, gdy poziom cukru we krwi utrzymuje się długo na tym samym poziomie, co naturalnie zależy od węglowodanów. Trzeba jednak podkreślić, że niektóre węglowodany powodują znaczne wahania cukru, podczas gdy inne niemalże wcale go nie zmieniają.

To właśnie indeks glikemiczny, w skrócie IG, wskazuje, w jakim stopniu określone produkty wpływają na zmiany poziomu cukru. Im produkt ma niższy wskaźnik IG, tym mniej obciąża przemianę materii, a co za tym idzie, można go zjeść w większych ilościach.

Największy indeks IG, wynoszący 100, ma biały cukier, ponieważ najszybciej podnosi poziom cukru we krwi. Nie można go więc spożywać nawet w niewielkich ilościach.

Podsumowując, dieta węglowodanowa zakłada rezygnację z produktów o wysokim indeksie glikemicznym. Poza cukrem, należą do nich między innymi biały chleb, płatki kukurydziane, ciastka, ziemniaki, biały ryż, miód, gotowana marchew.

Co prawda dieta oparta a indeksie glikemicznym i ciągła jego kontrola może na początku stosowania sprawić pewne problemy, ale z czasem wszystko staje się o wiele łatwiejsze. Zapamiętujemy bowiem, które pokarmy mają wysoki wskaźnik IG, a które niski.

Osoby chcące zastosować w praktyce dietę węglowodanową mogą spożywać pokarmy o niskim wskaźniku IG, wynoszącym maksymalnie 50. Do takich produktów można zaliczyć na przykład:

• Pełnoziarnisty chleb,

• Większość owoców,

• Brązowy ryż, płatki owsiane, muesli bez cukru,

• Warzywa strączkowe,

• Makaron,

• Chude i półtłuste mleko, jogurt naturalny,

• Bezkofeinową kawę,

• Świeżo wyciskane soki,

• Chudy lub półtłusty ser biały i żółty,

• Mięso, wędliny, ryby.

Kategorycznie zabronione jest w diecie węglowodanowej jedzenie posiłków złożonych z produktów o wysokim indeksie IG, który mają:

• Słodycze,

• Biały cukier,

• Biały chleb, bułki,

• Ziemniaki gotowane, puree, pieczone i frytki,

• Ryż,

• Kukurydza, marchew gotowana, buraki, rzepa, dynia,

• Słodzone muesli, popcorn, płatki kukurydziane,

• Miękki makaron,

• Banany, winogrona, owoce kandyzowane,

• Konfitury, soki owocowe z kartonu,

• Miód,

• Mleko półtłuste, słodzone jogurty,

• Panierowane ryby, mięso i drób,

• Napoje gazowane, kawa i herbata,

• Ciasto francuskie, paszteciki, naleśniki, suflety, pizza, racuchy, fast-foody,

• Mąka ziemniaczana, mąka kukurydziana,

• Keczup, majonez.

Znanym przykładem programu żywieniowego opartego na zasadach diety węglowodanowej jest dieta Montignaca.