Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Dziewanna – Verbascum thapsiforme

Jest niezwykle okazałą rośliną. Dorasta do 2 metrów, ma piękny kwiatostan przypominający kłos, na którym rozkwitają duże, jasnożółte kwiaty, które są zarazem surowcem leczniczym.

Charakterystyka

Dziewanna rośnie na piaszczystych, słonecznych miejscach, na skrajach lasów, przydrożach i łąkach. Ze względu na dekoracyjność można ją również hodować w ogrodzie. Jest rośliną dwuletnią – w pierwszym roku wypuszcza liście, a w drugim wytwarza kwiatostan. Cała roślina wydziela przyjemny miodowy zapach. Dziewanna lubi miejsca słoneczne, suche, udaje się na każdej glebie. Nasiona wysiewa się na powierzchnię ziemi, lekko ugniatając.

Właściwości

Surowcem leczniczym są kwiaty, które zawierają saponiny, związki flawonoidowe, śluzowe, żółte barwniki, olejek lotny, węglowodany, związki tłuszczowe i kwas jabłkowy. Ma działanie wykrztuśne i osłaniające. Działanie wykrztuśne poprzedzone jest rozpuszczeniem śluzu w oskrzelach.

Zastosowanie

W medycynie ludowej używana jest powszechnie jako lek przeciwkaszlowy zażywany w raz miodem. W medycynie oficjalnej również zalecana jest przy schorzeniach górnych dróg oddechowych, jak kaszel, chrypka, astma oskrzelowa. Również w zaburzeniach przewodu pokarmowego, jak kolka żołądkowa i jelitowa. Zewnętrznie stosuje się dziewannę w postaci okładów na oparzenia, stłuczenia, w stanach ropnych skóry (pryszcze, krosty) oraz w nerwobólach. Naparami z suszonych kwiatów płucze się gardło przy anginie, silnej chrypce (z zanikiem głosu).

Zbiór surowca

Zbiór kwiatów powinien odbywać się stopniowo – podczas całego okresu kwitnienia, w dni pogodne, ale tylko do południa, bo potem się zamykają. Kwiatów nie należy ugniatać. Układamy je w koszach i natychmiast suszymy, rozkładając je cienka warstwą, w miejscu ocienionym i przewiewnym. Po wysuszeniu, wkładamy do czystych i szczelnych pudełek lub słoików. Surowiec jest nietrwały. Należy go przechowywać w miejscu suchym i ciemnym. Nieprawidłowo przechowywany traci swoje wartości lecznicze.

Przepis na nalewkę

Dwie lub trzy duże garście kwiatów zalewamy w słoiku szklanką czystej wódki. Słoik dobrze zakręcamy i ustawiamy w ciemnym miejscu. Co jakiś czas potrząsamy nim, tak by składniki dokładnie się wymieszały. Po 2-3 tygodniach płyn zlewamy przez gazę do czystych buteleczek z ciemnego szkła. W razie kataru lub grypy zażywamy po 20-30 kropli 2-3 razy dziennie, najlepiej dodając do ciepłego mleka z miodem. Dzieciom podajemy tylko 10 kropli. Przy katarze można kilka kropli takiej nalewki wpuścić do nosa. Zapobiegawczo 3-5 kropli nalewki dziewanny można dodawać do herbaty lub ciepłego mleka. Nalewkę stosujemy także przy nerwobólach. Nacieramy miejsca gdzie występują nerwobóle, bóle reumatyczne, gośćcowe, stawów, mięśni i wywołane zapaleniem korzonków nerwowych lub przeziębieniem.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość