Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Endometrioza - objawy i leczenie

Rozpoznanie choroby nie jest łatwe, a ocenia się, że cierpi na nią co piąta kobieta w wieku 30-40 lat. Kobiety z endometriozą mają jakby dwie miesiączki - jedną na zewnątrz, drugą do środka organizmu.

Endometrium to łacińska nazwa błony sluzówki macicy. W początkowej fazie cyklu narasta, aby stworzyć jak najlepsze warunki do zagnieżdżenia się zapłodnionego jajeczka. Jeśli jednak do zapłodnienia nie dochodzi, błona śluzowa złuszcza się i jest wydalana wraz z krwią. U niektórych kobiet zdarza się, że część krwi menstruacyjnej wraz z komórkami endometrium zamiast na zewnątrz, krew trafia do jajowodów i wydostaje się nimi do jamy brzusznej. Stad dociera do otrzewnej, jajników, jelit, ścian pęcherza i tam się zakotwicza. Takie właśnie wszczepienie się komórek błony śluzówek macicy do innych narządów nazywa się endometriozą, wędrującą śluzówką macicy lub gruczolistością. Takie zjawisko nie może działać bezkarnie. Krew, która nie znajduje ujścia, gromadzi się i tworzy tzw. torbiele czekoladowe, które z czasem mogą osiągnąć średnicę nawet 10 cm. Przy zaawansowanym stadium choroby torbiele mogą zrastać się z sąsiednimi narządami, upośledzając ich funkcje. Jeśli zagnieżdżą się w jajowodach lub jajnikach, następstwem może być niepłodność. Ale niekoniecznie tak musi być, mogą występować jedynie dotkliwe bóle nasilające się przed i podczas miesiączkowania.

Sygnały niepokojące

  • obfite i długie miesiączki
  • plamienia między miesiączkami
  • bolesne miesiączkowanie
  • bóle podczas współżycia
  • problemy z zajściem i utrzymaniem ciąży
  • bóle podczas wypróżnień
  • ślady krwi w moczu lub kale

Na endometriozę narażone są najczęściej kobiety w wieku 30-40 lat. Nie muszą obawiać się jej młode dziewczyny i panie, które przeszły menopauzę. Przyczyn endometriozy jest wiele - uwarunkowanie genetyczne (jeśli chorowała babka i mama, ryzyko choroby zwiększa się 7-krotnie). Ze statystyk wynika też, że częściej chorują kobiety wysokie, szczupłe i rudowłose. Endometrioza dotyczy również kobiet, które cierpią na tzw. chorobę autoagresji, co oznacza, że gruczolistości sprzyja nieprawidłowa praca układu odpornościowego. Ponadto także wysoki poziom estrogenów.

Rozpoznanie i leczenie

Rozpoznanie endometriozy nie jest łatwe. Dolegliwości przypisywane są innym schorzeniom i dopiero gdy zalecana terapia nie przynosi efektu, lekarz rozpoczyna badania w kierunku endometriozy. Podczas badania ginekologicznego, można stwierdzić np. powiększenie i twardość macicy, powiększenie jajników i to nasuwa podejrzenie gruczolistości tych narządów. Takie badanie jest jednak nie wystarczające by postawić diagnozę i lekarz zleca badanie USG dopochwowe oraz badanie krwi, które określi poziom markera CA-125. Przy endometriozie jest on podwyższony, chociaż może również wzrastać przy stanach zapalnych, zwłaszcza przy raku jajnika. Najlepsze efekty do rozpoznania endometriozy przynosi badanie laparoskopowe wnętrza macicy. Poprze małe nacięcie w okolicy pępka wprowadza się miniaturową kamerę, która pozwala lekarzowi na odnalezienie i obejrzenie ognisk choroby. W trakcie laparoskopii lekarz może usunąć wszystkie lub część wszczepów.

Komórki ze wszczepów mają pewne cechy nowotworów, jednak endometrioza nie jest choroba nowotworową. Wybór terapii zależy od stopnia dolegliwości, wieku pacjentki i umiejscowienia wszczepów. Naturalnym i najlepszym sposobem na endometriozę jest ciąża, bo jajniki nie produkują wtedy hormonów wywołujących miesiączkowanie. Można też zastosować leczenie hormonalne, które na kilka miesięcy wywołuje pseudociążę lub pseudomenopauzę. Niektórym kobietom zleca się antykoncepcję hormonalną - krwawienie co 21 dni nie jest wtedy zwykłym miesiączkowaniem, ale krwawieniem z odstawienia, dlatego też komórki endometrium w znacznie mniejszym stopniu mogą przemieszczać się poza macicę.

Jeśli z komórek endometrium powstała torbiel jajnika, zazwyczaj stosuje się leczenie operacyjne, polegające na wycięciu samego guza z pozostawienie jajnika. Niekiedy też pozostawia się torbiel do obserwacji i wówczas co pół roku przeprowadza się USG i badanie krwi określające poziom markera CA-125. Jeżeli jednak wszczepy i zrosty endometrium uniemożliwiają zajście w ciążę, trzeba je usunąć operacyjnie. Nie gwarantuje to jednak powrotowi płodności. W przypadku gdy jedyną dolegliwością są bóle, lekarz może zastosować środki przeciwbólowe.

Endometrioza może powracać

Statystyki medyczne pokazują, że prawie zawsze dochodzi do powstawania nowych ognisk endometriozy. Mogą one pojawić się już po kilku miesiącach od operacji, ale niekoniecznie w tym samym miejscu.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. nes (Gość)

    BZDURY!!!!!!!!!! Mam 20 lat i od 13 życia rozwijała mi się endometrioza...

  2. polaem (Gość)

    dokładnie! bzdury! mam 21lat, jestem po operacji usunięcia torbieli z jajnika (13cm) oraz mam endometriozę z przerzutami na otrzewną i jelito. nie wypisujcie takich herezji!

  3. mm (Gość)

    ja też mam endo... a mam 27 lat i jak na razie wystarczają hormony

  4. Anna (Gość)

    Witam!! Mam problem mam tarczyce biore tabletki LETROX50 i nie mam miesiaczki od 2miesiecy. Nie mogę zajść w ciążę a staram juz się od roku o dziszisia i nic zaczynam sie zastanawiać czy nie wkradła mi sie choroba ENDOMENTRIOZA.Jak myslicie?

  5. maryna293

    najlepiej sie porzadnie przebadac,ja mam nawrot choroby,tym razem w innym miejscu :( nie jest za wesolo, teraz jestem bardziej wyczulona na to co sie dzieje z moim organizmem...

POLECAMY