Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Ginekomastia

Ginekomastia to jedno lub obustronny przerost tkanek męskich gruczołów piersiowych, skutkujący wyraźnym powiększeniem i obrzmieniem sutka. Występuje w każdym wieku, często stanowiąc poważny defekt kosmetyczny, który niejednokrotnie obniża jakość życia i jest źródłem problemów natury psychologicznej.

Przyczyny ginekomastii

Ginekomastia nie jest chorobą, lecz raczej symptomem naturalnych lub patologicznie uwarunkowanych zaburzeń hormonalnych. Z ginekomastią fizjologiczną (przejściową) mamy do czynienia w przypadku noworodków w wyniku przedostania się przez łożysko żeńskich hormonów matki, a także u dojrzewających chłopców, u których zmiany mogą utrzymywać się nawet do 3 lat, po czym powinny samoczynnie ustąpić.

Jeśli niewielkiemu powiększeniu sutka towarzyszy siny obrzęk lub ból, a zmiany utrzymują się niepokojąco długo, należy zgłosić się do endokrynologa. Ginekomastię stwierdza się też u mężczyzn w okresie starzenia, co jest związane z naturalnym wzrostem masy tłuszczowej przy ogólnym obniżeniu masy ciała i nieuniknionymi zmianami hormonalnymi.

Poza przypadkami ginekomastii fizjologicznej, diagnozuje się też przerost gruczołu piersiowego w przebiegu konkretnych chorób, w tym jako skutek przyjmowania pewnych grup leków. Ginekomastia patologiczna występuje między innymi przy:

  • otyłości,
  • niewydolności nerek,
  • chorobach tarczycy,
  • marskości lub raku wątroby,
  • niedożywieniu i awitaminozie,
  • chorobach przewodu pokarmowego,
  • terapiach hormonalnych,
  • nowotworze sutka i jądra,
  • przyjmowaniu używek i anabolików,
  • zażywaniu leków przeciwobrzękowych, moczopędnych, hamujących wydzielanie soków żołądkowych, przeciwgrzybicznych, przeciwnowotworowych i obniżających ciśnienie.

Leczenie

Jeśli przyczyną ginekomastii są choroby ogólnoustrojowe, poprawę z reguły przynosi leczenie dolegliwości pierwotnych. Odstawia się również leki podejrzane o wywoływanie zaburzenia. W przypadku zaburzeń hormonalnych, stosuje się głównie miejscową lub doustną terapię testosteronem.

Trwały przerost tkanki, będący czasem pozostałością po ginekomastii młodzieńczej, może zostać zakwalifikowany do usunięcia operacyjnego, zwłaszcza jeśli stanowi poważny problem psychologiczny.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość