Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Grypa żołądkowa

Grypa żołądkowa, inaczej zwana jelitową, jest chorobą, na która w szczególności cierpią dzieci. Choroba ta jest w stanie dosłownie „przeskoczyć” na drugą osobę, nawet podczas szybkiego kontaktu, dlatego pamiętajmy o zachowaniu dystansu, gdy ktoś z naszych bliskich choruje.

Przyczyny

Do zarażenia grypą żołądkową może dojść bardzo szybko – wystarczy zaledwie kilka jednostek rotawirusa. Sposób przenoszenia się choroby to droga feralno – oralna, czyli z rąk do ust. Osoba chora zaraża się wirusem od początku trwania choroby, podczas wystąpienia objawów, a nawet po ich ustąpieniu.

Pomimo że najczęstszą przyczyną grypy żołądkowej są rotawirusy, nie znaczy to, że tylko one ją wywołują, bowiem są również adenowirusy i norowirusy. Zakażenia wywołujące grypę żołądkową rozwijają się w czasie dwóch dni. Drobnoustroje szybko namnażają się w przewodzie pokarmowym, uszkadzając jego błonę śluzową i w ten sposób prowadzą do pierwszych objawów choroby.

Po przebytej chorobie w jelitach mogą jeszcze występować pozostałości w postaci przeciwciał zapobiegających ewentualnym nawrotom grypy żołądkowej, lecz jedynie przeciw temu samemu wirusowi. Inne odmiany wirusa mogą z łatwością ponownie wywołać stan chorobowy.

Drogi zakażenia i zapobieganie

Grypą żołądkową możemy się zarazić w wyniku:

  • bezpośredniego kontaktu z osobą zarażoną, gdzie najbardziej prawdopodobne jest to w większych skupiskach dzieci takich jak przedszkola, szkoły, szpitale i żłobki;
  • złych warunków sanitarnych,
  • braku higieny,
  • spożycia zainfekowanej żywności, wody lub naczyń.

Jak ustrzec się przed zarażeniem wirusem grypy żołądkowej?

  • Przede wszystkim należy bezwzględnie przestrzegać wszelkich zasad higieny osobistej takich jak częste i dokładne mycie rąk (szczególnie po skorzystaniu z toalety, przed przygotowywaniem posiłków i ich spożyciem oraz po zmianach pieluchy u malucha.
  • Bardzo ważne jest mycie owoców i warzyw, ponieważ nie możemy ufać, że osoby, które dotykały ich przed nami równie dobrze dbają o higienę.
  • Należy pilnować dziecka, żeby nie wkładały rąk do buzi po dotykaniu przypadkowych przedmiotów, a jeśli to robią – zwracać uwagę i kierować do łazienki.

Szczepienie ochronne dzieci

Należy również pamiętać o zaszczepieniu dziecka przeciwko grypie żołądkowej. Zalecana jest doustna szczepionka o charakterze poliwalentnym, którą najlepiej podać dziecku między 6 a 12 tygodniem życia.

Szczepionka ta sprawia, że nasze dziecko stanie się niewrażliwe na serotypy G1, G2, G3, G4 i G9 spośród rotawirusów a ponadto łagodzi objawy podczas zarażenia innymi wirusami ze względu na tak zwaną odporność krzyżową.

Szczepionce tej można również poddawać wcześniaki. W przypadku nie stawienia się na szczepienie w terminie, dziecko nadal może być zaszczepione, lecz na odpowiedzialność rodziców.

Objawy

W zależności od różnych czynników, grypa żołądkowa może przybrać trzy postaci:

  • Pierwsza – jest ona prawie bezobjawowa, występuje jedynie ogólne osłabienie, nadmierna męczliwość i brak siły, nawet w trakcie najprostszych czynności domowych. Może się również pojawić senność.
  • Druga – charakteryzuje się podwyższoną temperaturą ciała – w wyniku której powstają nasilone bóle głowy, brakiem apetytu oraz nudnościami (aczkolwiek jest to rzadkość). Ze względu na podobne objawy, ta forma grypy żołądkowej jest nieraz mylona ze zwykłym przeziębieniem, przez co bagatelizowana – co bywa niebezpieczne, zwłaszcza w przypadku dzieci.
  • Trzecia – ostatnia forma jest formą najcięższą. Wirus rozprzestrzenia się po organiźmie w bardzo szybkim tempie dlatego pierwsze objawy mogą się pojawić już po 24 godzinach od momentu infekcji. Pierwszym objawem jest wysoka gorączka (u dzieci może ona sięgać nawet 40°C). Kolejnymi symptomami jest biegunka i wymioty, a także długotrwałe bóle brzucha.

Leczenie

Niestety przeciwko wirusom wywołującym grypę żołądkową nie ma całkowicie skutecznego lekarstwa. U osób dorosłych objawy można poskromić regularnym uzupełnianiem płynów, spożywaniem dużych ilości nabiału oraz mleczka zobojętniającego, dzięki któremu załagodzimy wymioty.

Dobrym sposobem jest także przyjmowanie leków, w których skład wchodzi ibuprofen – najlepiej rozpuszczonych w ciepłej wodzie. Hospitalizacja jest wymagana tylko u niemowląt, dzieci i osób z obniżoną odpornością.

Grypa żołądkowa trwa zazwyczaj od 2 do 5 dni, przy czym wiadome jest, że nic nie jest w stanie wpłynąć na czas choroby, dlatego najlepiej jest ją po prostu przeczekać. Ważne jest, aby na czas trwania choroby bezwzględnie pozostawać w łóżku, ponadto zminimalizować wszelkie kontakty z innymi ludźmi ze względu na wysokie ryzyko infekcji.

Antybiotyki nie wyleczą z grypy żołądkowej, ponieważ w najmniejszym stopniu nie wpływają one na wirusy, które są przyczyną choroby – jedynym rozwiązaniem jest odpowiednia dieta i jak najwięcej płynów, przez co na pewno nie dopuścimy do odwodnienia.

W sytuacjach, gdy chory jest w podróży lub z innych powodów nie jest w stanie stosować się do powyższych zaleceń, wówczas należy wypróbować preparaty o właściwościach zapierających takich jak loperamid – dotyczy to zarówno dorosłych jak i dzieci od 6 roku życia (oczywiście w dostosowanej do wieku dawce).

Osoby, które cierpią na schorzenia takie jak wyniszczenie, choroby układu krążenia lub cukrzyca bezzwłocznie powinny zasięgnąć konsultacji z lekarzem. To samo dotyczy osób, u których występuje odwodnienie organizmu lub wysoka gorączka.

Powikłania

Do całkowitego wyleczenia dochodzi w momencie, gdy wszystkie zarażone komórki śluzówki jelita zostaną złuszczone i wydalone, oraz gdy organizm zgromadzi w przewodzie pokarmowym wystarczającą ilość jednostek odpornościowych (tzw. przeciwciał), które poradzą sobie z wirusem.

Po przebytej chorobie w ciele pacjenta pozostają na trwałe przeciwciała, dlatego niemożliwe jest zainfekowanie tym samym rodzajem wirusa w przyszłości. Inne szczepy nadal stanowią zagrożenie infekcją, lecz zazwyczaj jej przebieg jest o wiele łagodniejszy niż poprzednio.

W skrajnych przypadkach grypa żołądkowa może być przyczyną:

  • ciężkiego odwodnienia organizmu wraz ze znaczną utratą elektrolitów w wyniku czego dojść może do wstrząsu hipowolemicznego i zgonu.
  • przewlekłych biegunek.
  • problemów z trawieniem laktozy, z powodu trwałego uszkodzenia błony śłuzowej, którą pokryte są ścianki jelita cienkiego.
  • zaburzeń związanych z wchłanianiem i trawieniem różnych składników pokarmu, będących wynikiem ciężkiego uszkodzenia śluzówki lub zaniku kosmków jelitowych.
Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. Kinga (Gość)

    Pierwsza jelitówka wyglądała mniej więcej jak Postać trzecia, natomiast druga inaczej, wieczorem zaczęłam się dziwnie czuć, w nocy obudziłam się ok 2 w nocy, przy czym raz zwymiotowałam, do tego było mi bardzo zimno, nogi miałam strasznie lodowate, mimo, że miałam je pod kołdrą. W dzień strasznie mnie bolał brzuch, wogłóle nie miałam apetytu, a poza tym bałam się że mnie będzie jeszcze bardziej bolał. Jak zjadłam kawałek suchego chleba, to przeżywałam męczarnie. Jakoś przed 16.00 wzięłam ostatnią dawkę jakiegoś leku na jelitówkę, to był najgorszy ból w tej chorobie, drętwiały mi ręce, byłam blada, już nie miałam sił, czułam się podobnie jak po pobieraniu krwi, kiedy mdlałam, tylko wtedy nie czułam tego okropnego bólu. Aż się boję trzeci raz zachorować, jak to będzie przebiegać, ale przy małych dzieciach to trochę nie uniknione.