Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Hipoglikemia

Hipoglikemia, zwana potocznie niedocukrzeniem, to niebezpieczny w skutkach stan, w którym ilość glukozy we krwi spada poniżej 55 mg/dl (3,0 mmol/l). Powszechnie uważa się, że hipoglikemia dotyczy jedynie diabetyków, ale w rzeczywistości jej przyczyn jest znacznie więcej, a ich charakter stanowi podstawę klasycznego podziału na:

  • hipoglikemię egzogenną (spowodowaną czynnikami zewnętrznymi), która najczęściej występuje u cukrzyków na skutek niedożywienia, spożycia alkoholu, przedawkowania insuliny, nadmiernego wysiłku fizycznego lub przyjmowania niektórych leków;
  • hipoglikemię na czczo, u podstaw której mogą leżeć nowotwory, niewydolność wątroby, choroby nerek i niewydolność kory nadnerczy;
  • hipoglikemię reaktywną (poposiłkową), charakterystyczną dla wczesnych stadiów cukrzycy, zaburzeń opróżniania żołądkowego, zespołu poresekcyjnego i rzadkich defektów genetycznych.

Objawy hipoglikemii

Pierwszym sygnałem niedocukrzenia jest zwykle silne uczucie głodu, osłabienie, senność, i zawroty głowy, nieco później może pojawić się drętwienie palców, warg i języka, niepokój, przyspieszenie tętna, obfite pocenie się, bladość skóry, nudności i wymioty.

Spadek podaży cukru do mózgu zaburza jego pracę (pojawiają się m.in. zaburzenia widzenia, splątanie, trudności w koncentracji, drgawki), po czasie prowadząc do uszkodzeń tkanki nerwowej i ostatecznie do wstrząsu hipoglikemicznego (utraty przytomności i śpiączki), który może zakończyć się śmiercią.

Leczenie

Po zaobserwowaniu objawów niedocukrzenia należy jak najszybciej przyjąć węglowodany proste w postaci napoju słodzonego cukrem lub glukozę popitą wodą i nie podejmować żadnego wysiłku fizycznego, a następnie spożyć węglowodany złożone (owoce, makaron, ziemniaki).

Jeśli dochodzi do utraty przytomności, chorego należy ułożyć w pozycji bocznej ustalonej i niezwłocznie wezwać pomoc medyczną, a jeśli jest taka możliwość, podać domięśniowo glukagon.

Powtarzające się incydenty hipoglikemiczne należy koniecznie zgłosić lekarzowi. Jeśli wiążą się z cukrzycą, podstawą leczenia jest dieta i farmakoterapia. Jeśli cukrzyca nie zostanie stwierdzona, prowadzi się dalszą diagnostykę w celu ustalenia przyczyny.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość