Popularny w Polsce suszony, mielony imbir różni się w smaku od świeżego. Nie powinno się go stosować zamiennie. Surowy imbir dodaje świeżości i pikantności. Suszony bardziej nadaje się do słodkich potraw. Imbiru nie powinno łączyć się z ziołami, gdyż te kłócą się z jego aromatem. Doskonale jednak komponuje się z innymi korzennymi przyprawami - zielem angielskim, liściem laurowym, goździkami, gałką muszkatołową i pieprzem. Dodaje się go do herbatników, puddingów, pikli, a także wielu azjatyckich dań z warzyw. Służy do aromatyzowania kompotów, grzanego wina oraz piwa. Jest dodawany także do marynat z dyni i ogórków. Przedawkowanie imbiru może zepsuć nieodwracalnie smak potrawy. Dlatego należy stosować go z dużym umiarem.

Zalety imbiru:

• ułatwia trawienie, olejek zawarty w imbirze pobudza wydzielanie soków żołądkowych, działa żółciopędnie i rozkurczowo.

• jest składnikiem leków przeciw chorobie lokomocyjnej, zapobiega wymiotom

• zmniejsza zlepianie płytek krwi, przeciwdziała zakrzepom, zmniejsza poziom cholesterolu

• łagodzi bóle miesiączkowe

• leczy przeziębienia, zawiera substancje przeciwzapalne, przynosi ulgę chorym stawom, ma działanie rozgrzewające

• leczy migreny

• działa przeciwobrzękowo, zawarty w nim olejek eteryczny działa moczopędnie, zmniejsza obrzęki

• działa odkażająco i odświeżająco, leczy infekcje - można płukać nim gardło (w1 szklance ciepłej wody rozpuścić 2łyżeczki sproszkowanego imbiru )

• poprawia ukrwienie mózgu, pamięć i koncentrację

• przeciwdziała mdłościom po narkozie i chemioterapii - działanie przeciwwymiotne preparatów otrzymanych z kłącza imbiru potwierdzone zostało w licznych badaniach klinicznych.

• poprawia krążenie, ma działanie rozgrzewające, także na narządy płciowe (uznawany za afrodyzjak).