Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Jaskra - objawy

Jaskra to choroba, która prowadzi do trwałego uszkodzenia nerwu wzrokowego. Szacuje się, że aż 6 milionów ludzi jest z jej powodu niewidomych. Jaskrę zazwyczaj wykrywa się najczęściej przypadkowo – podczas rutynowego badania okulistycznego. Niestety często jest już wówczas za późno.

Medycyna zna dziś ponad 30 odmian jaskry. Taki podział wynika między innymi z wielorakich przyczyn wystąpienia choroby. Najbardziej narażone są osoby z dziedziczną skłonnością do tej choroby, chorzy na cukrzycę i nadciśnienie, a także osoby z krótkowzrocznością ponad – 4 dioptrie.

Jak rozpoznać objawy jaskry?

Jaskra jest bardzo trudną do wykrycia chorobą. W większości przypadków rozwija się ona przez długi czas, nie dając żadnych objawów. Czasami pojawiają się dolegliwości, które można pomylić z zupełnie innym schorzeniem, a objawy charakterystyczne dla jaskry ujawniają się już w stadium, w którym są małe szanse dla uratowania wzroku. Co więc powinno nas zaniepokoić?

Jaskra z zamykającym się kątem przesączenia występuje u 20. proc chorych. W tej postaci choroby objawy są nagłe i na tyle silne, że zazwyczaj utrudniają normalne funkcjonowanie.

  • Silny ból oczu.
  • Bóle i zawroty głowy.
  • Nudności, a nawet wymioty.
  • Zamglenie widzenia.
  • Czerwone, podrażnione oczy.
  • Znaczne ograniczenia pola widzenia – to znak, że jaskra jest już bardzo rozwinięta.
  • Szybkie obniżanie się ostrości wzroku.

Jaskra z szerokim kątem przesączenia występuje aż u 80. proc. chorych. To dużo trudniejsza forma jaskry, bo najczęściej nie daje żadnych objawów. W tej postaci choroby ciecz wodnista znajdująca się wewnątrz gałki ma trudności z opuszczeniem gałki ocznej. Wywołany tym wzrost ciśnienia postępuje bardzo powoli i może trwać latami. W ostatecznym stadium dochodzi do gwałtownego osłabienia wzroku, które może nawet prowadzić do ślepoty.

Jaskra wrodzona u dzieci do 3. roku życia

Jaskra wrodzona występuje u 1 dziecka na 10 tys. urodzeń. Z badań wynika, że częściej chorują na nią chłopcy. Co powinno zaniepokoić malucha?

  • Nierówna wielkość tęczówek.
  • Światłowstręt. Płacz, gdy słońce świeci w oczy.
  • Częste mruganie oczami.
  • Tarcie oczu rączką.
  • Skurcz powiek. Dziecko wydaje się wówczas cierpieć.
  • Łzawienie oczu.
Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość