• pszenicę - to jedno z najbogatszych źródeł witamin E, A, B i C. Zawiera niemal wszystkie minerały, a szczególnie duże ilości magnezu, wapnia i fosforu. Kiełki z pszenicy to znakomity dodatek do płatków śniadaniowych, surówek i omletów.

• soczewicę - kiełki zawierają witaminy z grupy B i aminokwasy, oprócz tego duże ilości wapnia, cynku i fosforu. Mają lekko orzechowy smak, dlatego dodawane są często do surówek, twarogu i sera.

• soję - to bogactwo nienasyconych kwasów tłuszczowych, witamin B1, B2, A i E, białka i związków mineralnych, szczególnie wapnia, fosforu i żelaza. Jej chrupiące kiełki można jeść na surowo lub smażyć z warzywami według przepisów kuchni chińskiej.

• rzeżuchę - znajdziesz w niej witaminę C, beta karoten, potas, wapń i dobroczynną dla włosów i paznokci siarkę. Najlepiej smakują z jajkami i twarożkiem.

• słonecznik - to źródło witaminy E i A, wielonasyconych kwasów tłuszczowych, magnezu i enzymów. Dobre na kanapki i do sałatek.

Aby się udała powinnaś pamiętać o kilku zasadach:

• Kupione nasiona przebierz, odrzuć te zniszczone i nadpsute.
• Słoiki, w których będą kiełkowały nasiona, powinny być z grubego szkła. Należy je dokładnie umyć i wyparzyć.
• Siej ziarna w małych porcjach (jedna łyżka), każdy gatunek w osobnym naczyniu.
• Posiej kiełki: Namocz ziarna na noc (włóż je do słoika i wlej wodę). Następnego dnia słoik owiń gazą i zabezpiecz gumką, odlej wodę. Wyjmij nasiona. Dno słoika wyściel namoczoną gazą, wysyp na nią nasiona, znów przykryj gazą i umieść w ciemnym miejscu (lub przykryj rulonem z gazety), w temperaturze pokojowej.
• Dwa razy dziennie opłukaj nasiona. Gdy pojawią się pędy (po ok.3-5 dniach), umieść słoik w naturalnym świetle, ale nie na ostrym słońcu. Po ok. 8 godzinach, dzięki fotosyntezie, kiełki zazielenią się i nabiorą witamin. Wtedy można je już jeść.
• Przechowuj je w lodówce ok. 5 dni.