Sertraline Arrow - Sertralinum

1. Nazwa własna produktu leczniczego

Sertraline Arrow, 50 mg, tabletki powlekane
Sertraline Arrow, 100 mg, tabletki powlekane

2. Skład jakościowy i ilościowy substancji czynnych

Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg sertraliny (jako chlorowodorek sertraliny) -
Sertralinum.
Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg sertraliny (jako chlorowodorek sertraliny) -
Sertralinum.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. Postać farmaceutyczna

Tabletka powlekana.

Podłużne, obustronnie wypukłe, białe tabletki z nadrukiem "SR50" na jednej stronie i "|" na drugiej.
Podłużne, obustronnie wypukłe, białe tabletki z nadrukiem "SR100" na jednej stronie i nie oznakowane po drugiej stronie.

4. Szczegółowe dane kliniczne

4.1. Wskazania do stosowania

Leczenie dużych epizodów depresyjnych.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dorośli
Duże epizody depresyjne.

Zwykła dawka dobowa wynosi 50 mg sertraliny.

Jeśli zaistnieje konieczność, dawka może być zwiększona do 100 mg sertraliny na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg sertraliny.

Jeśli konieczne jest zwiększenie dawki, należy to uczynić stopniowo, o 50 mg, w odstępach co najmniej 1 tygodnia. Ze względu na okres półtrwania w fazie eliminacji sertraliny, wynoszący 24 godziny, zmian dawki nie powinno się wykonywać częściej aniżeli raz na tydzień.

Podczas długotrwałego leczenia celem jest stosowanie możliwie najmniejszej dawki, która zapewni właściwą skuteczność terapeutyczną.

Metoda i sposób podawania

Sertraline należy przyjmować raz na dobę rano lub wieczorem, z wystarczającą ilością płynu. Tabletki można przyjmować z posiłkami lub niezależnie od posiłków. W przypadku dawek niemożliwych do uzyskania za pomocą tej mocy, dostępne są inne moce i postacie farmaceutyczne.

Należy poinformować pacjenta, że działanie przeciwdepresyjne może wystąpić w ciągu 7 dni. jednakże zwykle maksymalne działanie obserwuje się po 2 do 4 tygodni leczenia.

Czas trwania leczenia zależy od właściwości i ciężkości schorzenia. Po uzyskaniu remisji objawów depresji długotrwałe (co najmniej 6 miesięcy) leczenie może być potrzebne dla jej podtrzymania.

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat

Produktu leczniczego Sertraline Arrow nie powinno się stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.4.).

Pacjenci w wieku podeszłym

Pacjenci powinni być pouczeni, że dawka leku stosowana w wieku podeszłym powinna być jak najmniejsza, ponieważ okres półtrwania w fazie eliminacji jest wydłużony.

Pacjenci z zaburzona czynnością wątroby

U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby sertralinę. należy stosować ostrożnie. Chociaż nie jest jasne, czy konieczne jest dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby, zaleca się zredukowanie dawki lub wydłużenie okresu pomiędzy dawkowaniem. Sertralina nie powinna być stosowana w ciężkiej niewydolności wątroby - brak klinicznych danych na ten temat.

Pacjenci z zaburzona czynnością nerek

Zaburzenie czynności nerek nie wymaga dostosowania dawki (patrz również punkt 4.4.). Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek powinni być ściśle monitorowani podczas długotrwałej terapii.

Objawy odstawienne

Należy unikać nagłego przerwania stosowania leku. W celu przerwania leczenia produktem Sertraline Arrow należy stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji związanych z odstawieniem leku (patrz punkt 4.4. i 4.8.). Jeśli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy nietolerowania leku, należy rozważyć przywrócenie poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, lecz w wolniejszym tempie.

4.3. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na sertralinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu.
• Sertraliny nie wolno stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), w tym z selektywnym IMAO - selegiliną oraz z odwracalnym IMAOI, moklobemidem (patrz punkt 4.4. i 4.5.).
• Sertraliny nie wolno stosować jednocześnie z pimozydem (patrz punkt 4.5.).

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat:
Produkt leczniczy Sertraline Arrow nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze) i wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) obserwowano częściej u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi aniżeli w grupach leczonych placebo. Jeśli, na podstawie potrzeby klinicznej, podjęta jednak zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie monitorowany pod kątem wystąpienia objawów samobójczych. Ponadto brak długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży dotyczących rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.

Zespół serotoninowy: Rzadko rozwija się zespół serotoninowy (charakteryzujący się zespołem objawów, takich jak hipertermia, sztywność, drgawki kloniczne mięśni, niestabilność układu autonomicznego z możliwymi wahaniami oznak życiowych, zmiany psychiczne obejmujące splątanie, drażliwość, krańcowe pobudzenie prowadzące do delirium i śpiączki) może wystąpić w związku ze stosowaniem sertraliny, szczególnie jeśli stosowana w skojarzeniu z inhibitorami MAO lub innymi produktami leczniczymi wpływającymi na układ serotoninergiczny. Ponieważ zespół ten może zagrażać życiu, należy przerwać leczenie sertraliną, jeśli ten zespół wystąpi i rozpocząć podtrzymujące leczenie objawowe.

Inhibitory MAO: Jednoczesne stosowanie inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i inhibitorów MAO, w tym nieodwracalnego inhibitora MAO selegiliny i odwracalnego inhibitora MAO moklobemidu. jest przeciwwskazane, ponieważ opisano śmiertelne reakcje u pacjentów otrzymujących sertralinę jednocześnie z inhibitorem MAO.

Leczenie sertraliną można rozpocząć najwcześniej dwa tygodnie po przerwaniu leczenia nieodwracalnym inhibitorem MAO (np. selegiliną) lub co najmniej 24 godziny po przerwaniu leczenia odwracalnym inhibitorem MAO o krótkim okresie półtrwania (np. moklobemidem). Od czasu przerwania leczenia sertraliną do rozpoczęcia stosowania jakiegokolwiek inhibitora MAO musi upłynąć co najmniej dwa tygodnie. Dawkę sertraliny należy zwiększać stopniowo aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi.

Serotoninergiczne produkty lecznicze: Jednoczesne stosowanie sertraliny z innymi produktami leczniczymi, które nasilają neurolotransmisję serotoninergiczną, np. z tryptofanem, fenfluraminą, dekstrometorfanem, petydyną, tramadolem, agonistami serotoniny i innymi lekami z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI), powinno cechować się wielką ostrożnością i jeśli to możliwe, powinno być unikane (patrz punkt 4.5.).

Zmiana stosowania selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, lub innych leków przeciwdepresyjnych, powinna być dokonana ostrożnie w celu uniknięcia możliwych interakcji farmakodynamicznych (patrz punki 4.5.). Dokładne kliniczne monitorowanie ma specjalne znaczenie, kiedy wdraża się sertralinę po odstawieniu leku przeciwdepresyjnego o długim okresie półtrwania, jak np. fluoksetyny. Brak dobrze udokumentowanych danych dotyczących czasu trwania okresu wymywania, który powinien nastąpić pomiędzy zmianą jednego leku przeciwdepresyjnego na inny (patrz punkt 4.5.).

Samobójstwo/myśli samobójcze
Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia się i samobójstwa (zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się, dopóki nie pojawi się znacząca remisja objawów. Ponieważ w przeciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej poprawa może nie zostać osiągnięta, pacjenci powinni być ściśle monitorowani, dopóki taka poprawa nie nastąpi. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa zwiększa się we wczesnych fezach zdrowienia.

Inne zaburzenia psychiczne, w których stosuje się sertralinę, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zdarzeń związanych z samobójstwem. Co więcej, zaburzenia te mogą współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi. Dlatego też należy zachować te same środki ostrożności jak w leczeniu pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi, w przypadku leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi.

Wśród pacjentów, u których wcześniej występowały zdarzenia związane z samobójstwem, u tych, którzy wykazują znaczny stopień wyobrażeń samobójczych przed rozpoczęciem leczenia, istnieje większe ryzyko pojawienia się myśli i prób samobójczych. Dlatego w trakcie leczenia należy ich uważnie obserwować. Ponadto, istnieje możliwość zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u młodych dorosłych pacjentów.

Pacjentów (i ich opiekunów) należy pouczyć o konieczności prowadzenia obserwacji pod kątem opisanych zdarzeń i natychmiastowego zwrócenia się o poradę lekarską, jeśli tylko te objawy wystąpią

Uaktywnienie się manii lub hipomanii:
U ok. 0,4% pacjentów, w badaniach klinicznych, leczonych sertraliną opisano objawy manii lub hipomanii. Z tego powodu sertralinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. Wymagana jest ścisła obserwacja przez lekarza. Należy odstawić sertralinę u każdego pacjenta wchodzącego w fazę maniakalną.

Schizofrenia:
U pacjentów ze schizofrenią objawy psychotyczne mogą ulec nasileniu.

Objawy odstawienne obserwowane po przerwaniu stosowania leku
Objawy odstawienne po przerwaniu leczenia występują często, szczególnie, jeśli przerwanie terapii jest nagłe (patrz punkt 4.8.).

Ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych może zależeć od kilku czynników, w tym czasu trwania leczenia i dawkowania zastosowanego w terapii oraz szybkości zmniejszania dawki. Zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje i uczucie przypominające porażenie prądem elektrycznym), zaburzenia snu (jak bezsenność i intensywne marzenia senne), pobudzenie lub niepokój, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność uczuciowa, drażliwość i zaburzenia widzenia opisywano po odstawieniu leków z grup SSRI/SNRI. Przeważnie objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych pacjentów przebieg ich może być ciężki. Zazwyczaj występują w ciągu kilku pierwszych dni po przerwaniu leczenia, jednak zdarzały się bardzo rzadkie przypadki wystąpienia objawów u pacjentów, którzy nieumyślnie pominęli dawkę. Objawy te przeważnie samoistnie ustępują i znikają w ciągu 2 tygodni, jednak w niektórych pojedynczych przypadkach czas ich trwania może być wydłużony (2-3 miesiące lub więcej). Dlatego też w celu przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku przez okres kilku tygodni lub miesięcy, zgodnie z potrzebami pacjenta (patrz "Objawy odstawienne" punkt 4.2.).

Wypłukiwanie leków z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
W przypadku zamiany jednego z leków grupy SSRI na inny, czas trwania wypłukiwania powinien być uzależniony od okresu półtrwania leku ostatnio stosowanego.

Krwawienia
Podczas stosowania leków z grupy SSRI obserwowano krwawienia do skóry, takie jak wybroczyny i plamica.

Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących leki z grupy SSRI, w szczególności podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych, o których wiadomo, że wpływają na czynność płytek krwi (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne i fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)), jak i u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie (patrz również punkt 4.5.).

Terapia elektrowstrząsowa
Ponieważ istnieje małe doświadczenie kliniczne na temat jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Sertraline Arrow i elektrowstrząsów, należy zachować ostrożność.

Cukrzyca
U pacjentów z cukrzycą leczenie lekami z grupy SSRI może wpływać na kontrolę stężenia glukozy we krwi. Regularnie należy sprawdzać stężenie glukozy we krwi. Może zaistnieć konieczność dostosowania dawek insuliny i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Choroba serca
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania sertraliny u pacjentów, którzy ostatnio przeszli zawał serca lub u pacjentów z niestabilną chorobą serca. Pacjenci, u których rozpoznano te choroby, byli wykluczeni z badań klinicznych. Elektrokardiogramy pacjentów otrzymujących sertralinę w podwójnie ślepych badaniach klinicznych wskazują, że sertralina nie jest związana ze znacznymi zaburzeniami EKG.

Osoby w podeszłym wieku
Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych u osób w podeszłym wieku były porównywalne do działań jak u młodszych pacjentów. Jednakże osoby w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwe na występowanie działań niepożądanych leków przeciwdepresyjnych.

Zaburzenia czynności wątroby
Sertralina jest metabolizowana w znacznym stopniu w wątrobie. Badania farmakokinetyczne po podaniu wielokrotnych dawek ochotnikom z łagodną, ustabilizowaną marskością wątroby wykazały wydłużenie okresu półtrwania i co najmniej 3-krotne zwiększenie wartości AUC i C_max w porównaniu z pacjentami z normalną czynnością wątroby. Nie stwierdzono - pomiędzy tymi grupami - znaczących różnic w wiązaniu z białkami osocza. Sertralina nie powinna być stosowana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (patrz punkt 4.2. Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby).

Zaburzenia czynności nerek
W wyniku znacznego metabolizmu przez wątrobę tylko nieistotna część niezmienionej sertraliny jest eliminowana przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek niewielką do umiarkowanej (klirens kreatyniny od 30 do 60 ml/min) lub umiarkowaną do ciężkiej (klirens kreatyniny od 10 do 29 ml/min) farmakokinetyczne parametry (AUC_0-24 i C_max) po powtarzanych dawkach, nie różnią się znamiennie od tych obserwowanych u pacjentów z normalną czynnością nerek. Pomiędzy badanymi grupami nie stwierdzono różnic w okresie półtrwania ani w wiązaniu z białkami osocza. Badanie wykazało, zgodnie z oczekiwaniami, zważywszy na małą szybkość eliminacji nerkowej, że dawka sertraliny nie musi być dostosowana w przypadku zaburzonej czynności nerek.

Napady drgawkowe
Doświadczenia w leczeniu sertraliną pacjentów z padaczką są ograniczone. Dlatego powinno się unikać leczenia pacjentów z nieustabilizowaną padaczką a pacjenci z ustabilizowaną padaczką powinni być uważnie monitorowani i leczenie powinno być przerwane, jeśli wystąpią drgawki.

Akatyzja/niepokój psychomotoryczny
Stosowanie produktu leczniczego Sertraline Arrow związane jest z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub dręczącym niepokojem i potrzebą ruchu, z często towarzyszącą niezdolnością siedzenia lub stania w miejscu. Najczęściej pojawia się to w przeciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpią takie objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.

4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Przeciwwskazania:

Inhibitory MAO:
Sertralina nie powinna być stosowana jednocześnie z inhibitorami MAO, w tym z nieodwracalnym inhibitorem MAO, selegiliną. i odwracalnym inhibitorem MAO, moklobemidem, patrz punkty (4.3. i 4.4.).

Pimozyd:
Zwiększone stężenie pimozydu zaobserwowano w badaniu klinicznym po jednoczesnym podaniu sertraliny z małą pojedynczą dawką pimozydu (2 mg). Zwiększenie stężenia nie wiązało się ze zmianami w zapisie EKG. Mechanizm tej interakcji jest nieznany. Jednoczesne stosowanie sertraliny i pimozydu jest przeciwwskazane, ponieważ równoczesne podanie prowadzi do wzrostu stężenia pimozydu i w konsekwencji może zwiększać się ryzyko arytmii oraz wydłużenia odstępu QT związanego z leczeniem pimozydem (patrz także punkt 4.3).

Nie zaleca się stosowania jednocześnie z sertraliną:

Leki serotoninergiczne:
Wobec braku wystarczających danych leki serotoninergiczne, takie jak tryptofan, fenfluramina, dekstrometorfan, petydyna, tramadol i agoniści serotoniny, nie powinny być stosowane jednocześnie z sertraliną (patrz punkt 4.4.).

Dziurawiec zwyczajny:
Pacjenci otrzymujący leki z grupy SSRI powinni unikać jednoczesnego stosowania preparatów ziołowych zawierających dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) ponieważ istnieje możliwość nasilenia działania serotoninergiczngo.

Środki ostrożności:

Inne produkty lecznicze:

Substancje czynne związane z białkami osocza:
W wyniku znacznego wiązania sertraliny z białkami możliwe są interakcje z substancjami, które wiążą się z białkami w znacznym stopniu. Jednakże w trzech badaniach interakcji senralina nie miała znaczącego wpływu na wiązanie z białkami diazepamu, tolbutamidu i warfaryny.

Inne interakcje znalezione w badaniach:
Jednoczesne stosowanie sertraliny z diazepamem lub tolbutamidem powodowało niewielkie, ale istotne statystycznie zmiany różnych parametrów farmakokinetyeznych. Cymetydyna zmniejszała szybkość eliminacji jednocześnie podanej sertraliny. Kliniczne znaczenie tych działań jest nieznane. Sertralina nie wpływała na skuteczność atenololu; nie obserwowano interakcji z glibenklamidem lub digoksyną.

Lit:
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, prowadzonym u zdrowych ochotników, którym podawano jednocześnie sertralinę i lit, nie stwierdzono istotnych zmian właściwości farmakokinetycznych litu, chociaż obserwowano nasilenie częstości występowania drżenia w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo, co wskazuje na możliwość interakcji farmakodynamicznej. Pacjenci otrzymujący lit i sertralinę lub inne substancje o serotoninergicznym mechanizmie działania powinni być odpowiednio monitorowani.

Sumatryptan:
W rzadkich przypadkach, podczas jednoczesnego stosowania sertraliny i sumatryptanu obserwowano osłabienie, nasilenie odruchów, brak kordynacji, splątanie, niepokój i pobudzenie. Pacjenci, u których z powodów klinicznych konieczne jest jednoczesne podawanie sertraliny i sumatryptanu, powinni być odpowiednio monitorowani.

Substancje czynne działające na OUN i alkohol:
Jednoczesne leczenie sertraliną w dawce 200 mg na dobę, nie zwiększało wpływu alkoholu, karbamazepiny, haloperodylu lub fenytoiny na funkcje psychomotoryczne i poznawcze u zdrowych ochotników. Jednakże, nie zaleca się jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania sertraliny.

Leki hipoglikemizujące:
Sertralina może wpływać na kontrolę stężenia glukozy. Zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi, kiedy wprowadza się sertralinę u pacjentów z cukrzycą. Patrz punkt 4.4.

Doustne leki przeciwzakrzepowe, pochodne kwasu salicylowego i NLPZ (niesteroidawe leki przeciwzapalne):
W przypadku jednoczesnego podawania sertraliny i warfaryny obserwowano niewielkie, ale znamienne statystycznie wydłużenie czasu protrombinowego; zaleca się wiec dokładne monitorowanie czasu protrombinowego, kiedy rozpoczyna się lub kończy terapię produktem leczniczym Sertraline Arrow (patrz "Substancje czynne związane z białkami osocza" i "Interakcje z cytochromem P450/2C9"). Ryzyko krwawienia może ulec zwiększeniu, kiedy leki z grupy SSRI są kojarzone z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, pochodnymi kwasu salicylowego, NLPZ, atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi pochodnymi fenotiazyny i większością trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych (patrz punkt 4.4.).

Diuretyki:
Diuretyki stosowane jednocześnie z sertraliną mogą predysponować (pacjentów w podeszłym wieku) do hiponatremii i S1ADH.

Produkty lecznicze metabolizowane przez układ enzymów cytochromu P450:

• CYP 2D6: W badaniach interakcji długotrwałe podawanie sertraliny w dawce 50 mg na dobę spowodowało niewielkie zwiększenie (średnio o 23-37%) stężenia dezypraminy w stanie stacjonarnym. Dezypramina jest markerem aktywności izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450.
• CYP 3A3/4: W badaniach interakcji in vivo wskazano, że długotrwałe stosowanie sertraliny w dawce 200 mg na dobę, nie powoduje zahamowania 6-beta-hydroksylacji endogennego kortyzolu, lub metabolizmu karbamazepiny i terfenadyny, w którym pośredniczy CYP 3A3/4. Nie obserwowano zahamowania zależnego od CYP 3A3/4 metabolizmu alprazolamu podczas długotrwałego stosowania sertraliny w dawce 50 mg na dobę. Wyniki tych badań wskazują, że nie ma zahamowania aktywności CYP 3A3/4 o klinicznym znaczeniu.
• CYP 2C9: Brak jakiegokolwiek klinicznego efektu długotrwale podawanej sertraliny, w dawce 200 mg na dobę, na stężenie tolbutamidu, fenytoiny i warfaryny w osoczu pokazuje, że sertraliną nie hamuje CYP 2C9 w stopniu, który by miał znaczenie kliniczne.
• CYP 2C19: Brak wpływu długotrwałego podawania sertraliny (200 mg na dobę) na stężenie diazepamu w osoczu pozwala na stwierdzenie, ze sertralina nie hamuje CYP 2C19 w stopniu o znaczeniu klinicznym.
• CYP 1A2: Badania in vitro wykazują te sertralina nie ma lub ma niewielki potencjał hamowania CYP 1A2.

Fenytoina:
Jakkolwiek nie stwierdzono klinicznie znaczącego zahamowania metabolizmu fenytoiny w badaniach kontrolowanych placebo u zdrowych osób, zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu podczas wdrażania leczenia sertraliną i dostosowanie dawki fenytoiny, jeśli zachodzi taka potrzeba. Jednoczesne podawanie fenytoiny może prowadzić do zmniejszenia stężenia sertraliny w osoczu.

Zmiana selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny lub innych leków przeciwdepresyjnych: patrz punkt 4.4.

Antypiryna:
Okres półtrwania antypiryny jest skrócony podczas jednoczesnego stosowania sertraliny, co wskazuje na klinicznie nie znaczącą indukcję enzymatyczną.

4.6. Ciąża i laktacja

Ciąża:
Dane dotyczące ograniczonej liczby (n = 147) ciężarnych, narażonych na działanie sertraliny, nie wykazały działań niepożądanych leku na ciążę lub zdrowie płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego sertraliny, jednakże obserwowano, że sertralina jest toksyczna dla zarodka (patrz punkt 5.3.).
Należy obserwować nowo narodzone dzieci, jeśli matka stosowała sertralinę do późnego okresu ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze. Należy unikać gwałtownego odstawienia leku w czasie ciąży.

Następujące objawy mogą wystąpić u noworodków, jeśli leki z grupy SSRI/SNRI stosowano u matki w późnym okresie ciąży: zaburzenia oddychania, sinica, bezdech, drgawki, zmienność temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, hiperotonia, hipotonia, wzmożone odruchy, drżenia, drżączka, drażliwość, letarg, ciągły płacz, bezsenność i trudności w zasypianiu. Objawy te mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub oznaczać objawy odstawienne. W większości przypadków powikłania rozpoczynają się natychmiast lub wcześnie (na < 24 godzin) po porodzie.

Sertralina może być tylko wtedy stosowana w ciąży, jeśli potencjalne korzyści dla matki z leczenia przewyższają możliwe ryzyko dla rozwijającego się płodu.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować metody antykoncepcyjne, jeśli zażywają sertralinę.

Laktacja:
Wiadomo, że sertralina wydziela się do mleka karmiących (stosunek mleko/osocze wynosi ok. 1,8). Bardzo małe lub niewykrywalne stężenia sertraliny stwierdzono u niemowląt karmionych piersią. Sertralina może być tylko wtedy stosowana podczas laktacji, jeśli spodziewana korzyść dla matki przewyższa możliwe ryzyko dla płodu.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu

Sertralina, jeśli jest stosowana jak zalecano, może w pojedynczych przypadkach zmienić reakcje do takiego stopnia, że zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych lub do pracy w potencjalnie ryzykownych warunkach jest zaburzona. Uwagi te stosują się szczególnie w sytuacji rozpoczynania leczenia, zmiany leku, jednoczesnego spożywania alkoholu lub produktów leczniczych, które mają wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Pacjent powinien być ostrzeżony, aby nie prowadzić pojazdów mechanicznych lub pracować w potencjalnie ryzykownych warunkach, dopóki działania sertraliny nie są poznane przez pacjenta.

Sertralina, jeśli jest stosowana jak zalecano, może w pojedynczych przypadkach zmienić reakcje do takiego stopnia, że zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych lub do pracy w potencjalnie ryzykownych warunkach jest zaburzona. Uwagi te stosują się szczególnie w sytuacji rozpoczynania leczenia, zmiany leku, jednoczesnego spożywania alkoholu lub produktów leczniczych, które mają wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Pacjent powinien być ostrzeżony, aby nie prowadzić pojazdów mechanicznych lub pracować w potencjalnie ryzykownych warunkach, dopóki działania sertraliny nie są poznane przez pacjenta.

4.8. Działania niepożądane

Objawy odstawienne po przerwaniu leczenia: Przerwanie stosowania leków z grup SSRI/SNRI (w szczególności w sposób nagły) często prowadzi do wystąpienia objawów odstawiennych. Obserwowano: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje i uczucie przypominające porażenie prądem elektrycznym ), zaburzenia snu {w tym bezsenność i koszmary senne), pobudzenie i niepokój, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunka, palpitacje, niestabilność emocjonalną, drażliwość i zaburzenia widzenia. Zazwyczaj zdarzenia te są łagodne lub umiarkowane i ustępują samoistnie. Jednakże u niektórych pacjentów mogą mieć ciężki przebieg, a czas ich trwania jest wydłużony. Dlatego też, jeśli leczenie sertraliną nie jest dłużej konieczne, zaleca się przerwanie stosowania poprzez stopniowe zmniejszanie dawki (patrz punkt 4.2. i 4.4.).

Skuteczność sertraliny wykazano w badaniach klinicznych u więcej niż 700 pacjentów w podeszłym wieku (wiek >65 lat). Rodzaj i częstotliwość działań niepożądanych u pacjentów w podeszłym wieku były podobne do tych obserwowanych u młodszych pacjentów.

4.9. Przedawkowanie

Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania sertraliny przyjmują, postać działań niepożądanych zależnych od serotoniny, takich jak senność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (jak nudności i wymioty), tachykardia, drżenie, pobudzenie i zawroty głowy. Rzadko odnotowywano śpiączkę.

Toksyczność
Dostępne dane wskazują, że sertralina ma szeroki margines bezpieczeństwa po przedawkowaniu.
Donoszono o zażyciu 13,5 g sertraliny. Występowały zgony, głównie w związku z przedawkowaniem sertraliny, gdy została ona przyjęta równocześnie z innymi lekami i (lub) alkoholem. Stąd też zaleca się zastosowanie intensywnego leczenia w przypadkach przedawkowania sertraliny.

Leczenie
Nie znana jest swoista odtrutka dla sertraliny. Zaleca się następujące postępowanie: zapewnienie drożności dróg oddechowych oraz odpowiednią wentylację płuc i leczenie tlenem. Zastosowanie węgla aktywowanego w połączeniu z sorbitolem, lub innym środkiem przeczyszczającym, jeśli konieczne, jest co najmniej tak skuteczne jak płukanie żołądka. Zaleca się monitorowanie czynności serca z równoczesnym leczeniem wspomagającym. Ze względu na dużą objętość dystrybucji sertraliny, mało prawdopodobna jest skuteczność wymuszonej diurezy, dializowania, hemoperfuzji i transfuzji wymiennej.

5. Właściwości farmakologiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwdepresyjne. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny.
ATC: N06A B06

Postuluje się, że zaburzenia depresyjne związane są z zaburzeniami metabolizmu 5-hydroksytryptaminy (serotoniny) w mózgu.
Wykazano, że sertralina jest silnym i selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny w zakończeniach nerwowych: powoduje to nasilenie fizjologicznego działania serotoniny w modelach zwierzęcych. Sertralina wywiera bardzo słabe działanie na neuronalny wychwyt noradrenaliny i dopaminy. W dawkach skutecznych klinicznie, sertralina hamuje wychwyt serotoniny przez płytki krwi człowieka.
W badaniach na zwierzętach sertralina nie wykazuje działania pobudzającego, uspokajającego, przeciwcholinergicznego lub kardiotoksycznego. W badaniach eksperymentalnych u zdrowych ochotników, sertralina nie wykazywała działania uspokajającego ani nie wpływała na sprawność psychomotoryczną.

W wyniku selektywnego zahamowania wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina nie wpływa na aktywność katecholaminową. Ponadto, sertralina nie ma powinowactwa do receptorów muskarynowych. serotoninergicznych, dopaminergicznych, histaminergicznych, benzodiazepinowych, receptorów GABA-ergicznych lub adrenergicznych.

W przypadku długotrwałego stosowania sertraliny stwierdza się, podobnie jak w przypadku innych skutecznych klinicznie leków przeciwdepresyjnych, zmniejszenie odpowiedzi ze strony mózgowych receptorów noradrenaliny.

W badaniach u ludzi i na zwierzętach nie zaobserwowano możliwości wywołania uzależnienia przez sertralinę.

5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie:
Sertralina wykazuje farmakokinetykę zależną od dawki w zakresie dawek 50-200 mg. Po doustnym podaniu sertraliny w pojedynczej dawce 50-200 mg u ludzi, przez 14 dni, maksymalne stężenie w osoczu obserwowano po 4,5-8,4 godzinach. Na podstawie szybkości odzyskania leku w moczu i kale ustalono, że wchłanianie po podaniu doustnym wynosi co najmniej 70%. Biodostępność jest zmniejszona przez efekt pierwszego przejścia. Jednoczesne spożywanie jedzenia nie zmienia znacząco biodostępności sertraliny w tabletkach.

Dystrybucja:
Sertralina w około 98% wiązana jest z białkami osocza. Dane z badań na zwierzętach wskazują, że sertralina ma znaczną objętość dystrybucji. Stad też stężenia w stanie stacjonarnym uzyskuje się po 1 tygodniu i są one dwukrotnie większe aniżeli stężenia w osoczu po początkowej dawce w przypadku podawania raz na dobę.

Metabolizm:
Zarówno sertralina, jak i główny metabolit N-demetylosertralina podlegają znacznemu metabolizmowi w wątrobie. In vitro N-demetylosertralina wykazuje znacznie mniejszą (około 20 razy) aktywność aniżeli substancja macierzysta. Metabolit jest nieaktywny w modelach depresji in vivo.

W badaniach in vitro wykazano, że w metabolizmie sertraliny głównie pośredniczy enzym CYP 3A4, z ograniczonym uczestnictwem CYP 2D6. W standardowej dawce 50 mg sertralina ma tylko ograniczony wpływ na metabolizm innych substancji, zależny od CYP 2D6 i CYP 3A4.

Wydalanie:
Średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji sertraliny wynosi około 26 godzin. Okres półtrwania N-demetylosertraliny wynosi 62-104 godziny tak, że stężenie metabolitu w osoczu osiąga ten sam poziom co substancji macierzystej.

Metabolity sertraliny i N-demetylosertralina są wydalane w jednakowych częściach z kałem i z moczem. Tylko niewielki procent (mniej aniżeli 0,2%) niezmienionej sertraliny jest wykrywany w moczu.

Pacjenci w podeszłym wieku:
Parametry farmakokinetyczne sertraliny u pacjentów w podeszłym wieku są podobne do stwierdzonych u młodszych pacjentów.

Niewydolność wątroby:
Parametry farmakokinetyczne sertraliny u pacjentów z marskością wątroby opisano w punktach 4.2. i 4.4.

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Konwencjonalne badania przedkliniczne sertraliny nie wykazały mutagenności ani karcynogenności. W badaniach dotyczących toksyczności reprodukcyjnej u szczurów i królików nie stwierdzono teratogennego działania sertraliny. Jednakże, w dawkach większych niż dawki stosowane u ludzi - 2,5 - 10 razy, u szczurów i królików stwierdzono opóźnienie kostnienia u płodów. Podawanie sertraliny szczurom, podczas ostatniego trymestru ciąży aż do końca okresu karmienia, w dawkach pięciokrotnie większych od maksymalnej dawki leczniczej u człowieka, powodowało zwiększoną liczbę martwych płodów, jak również zmniejszoną przeżywalność i masę ciała potomstwa. Można wykazać, że mniejsza przeżywalność potomstwa jest związana z wewnątrzmaciczną ekspozycją na lek.

6. Dane farmaceutyczne

6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
celuloza mikrokrystaliczna
wapnia wodorofosforan dwuwodny
hydroksypropyloceluloza
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Opadry Wbite OY-S-1-7003
zawierająca:
hydroksypropylometyloceluloza 2910 3cP
hydroksypropylometyloceluloza 2910 5cP
makrogol 400
tytanu dwutlenek (El 71)
polisorbal 80

Opadry Clear YS-1R-7006
zawierająca:
hydroksypropylometyloceluloza 2910 5cP
makrogol 400
makrogol 6000

6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3. Okres ważności

3 lata

6.4. Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Bez specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/PVCD/Aluminium

Opakowania po 7,14, 20, 28, 30, 35, 49, 50,50 x 1 (dawka jednostkowa), 98, 100, 250 i 294 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

7. Podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu

Arrow Poland S.A
Al. Jana Pawła II 23
00-854 Warszawa

8. Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Pozwolenie nr
14465 - 50 mg, Sertraline Arrow
14466 - 100 mg, Sertraline Arrow

9. Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu / Data przedłużenia pozwolenia

18.03.2008

10. Data zatwierdzenia lub częściowej zmiany tekstu charakterystyki produktu leczniczego

Data zatwierdzenia: 18.03.2008